Przejdź na stronę główną Interia.pl

Wybierz szkołę

Wybierz dział

Zaproszenie do wspólnej nauki

zaprasza Cię do wspólnej nauki fiszek

Połączenie głosowe
Upewnij się, że masz włączone głośniki i mikrofon
Odrzuć

Dar rzeki (C. C. Ragache, F. Philips)

Treść

Pewnego dnia, o świcie, wilczyca wybiegła ze swej kryjówki nad rzeką, aby napić się wody. Bardzo się spieszyła, bo w jamie zostały bez opieki małe wilczki. Jakaś siła pociągnęła ją na małą, piaszczystą plażę, mimo że było to miejsce dla niej niebezpieczne, bo mogła tam spotkać ludzi. Zaczęła chłeptać wodę, gdy wiatr przyniósł nie znany jej dotąd zapach. Podniosła głowę i dostrzegła wiklinowy kosz, w którym coś się poruszało. Właśnie zbliżał się do piaszczystej mielizny.

Zwierzę podeszło do niego. W koszu leżały dwa niemowlęta. Wiedziona instynktem macierzyńskim wilczyca zaniosła dzieci do swego legowiska. Przez cały rok karmiła je swym mlekiem. W tym czasie wilczęta urosły znacznie i potrafiły już same polować, ale ludzkie dzieci nie były jeszcze samodzielne. W opiece nad nimi pomagał wilczycy zielony dzięcioł, który przylatywał codziennie, ostrzegał przed niebezpieczeństwem i przynosił niemowlętom słodkie jagody.

Przyszedł jednak dzień, kiedy wilcza kryjówka została znaleziona przez pasterza. Wielkie było jego zdumienie, gdy zobaczył tam dzieci. Zabrał chłopców. Wilczyca, zaalarmowana przez dzięcioła, przybiegła w tym momencie, ale nie zdradziła swojej obecności. Czuła, że nie powinna przeszkadzać człowiekowi, więc obserwowała całą sytuację z ukrycia.

Bracia dorośli. Nad brzegiem rzeki (Tybru) Romulus założył miasto, nazwane od jego imienia Romą, czyli Rzymem.

Ciekawostki (0)

Zabłyśnij i pokaż wszystkim, że znasz interesujący szczegół, ciekawy fakt dotyczący tego tematu.