Przejdź na stronę główną Interia.pl

Wybierz szkołę

Wybierz dział

Zaproszenie do wspólnej nauki

zaprasza Cię do wspólnej nauki fiszek

Połączenie głosowe
Upewnij się, że masz włączone głośniki i mikrofon
Odrzuć

Czerwony Kapturek (Ewa Szelburg-Zarembina)

Czerwony Kapturek (Ewa Szelburg-Zarembina)

Czas i miejsce akcji

Akcja baśni rozgrywa się w chatce pod lasem, dawno temu.

Bohaterowie

Czerwony Kapturek - mała dziewczynka, usłużna, chętnie pomaga mamie, cieszy się ze spaceru do babci, jest odważna, ale bardzo naiwna i nierozważna, bardzo łatwo daje się zwieść wilkowi.

Wilk - podstępny, zły, gdyby nie pomoc dziadka, pozostałby zupełnie bezkarny.

Babcia i Dziadek - mieszkają w chatce pod lasem, bardzo kochają swoją wnuczkę, babcia zrobiła dla niej czerwoną czapeczkę na drutach i dlatego dziewczynka została nazwana Czerwonym Kapturkiem.

Plan wydarzeń

1. Wyprawa Czerwonego Kapturka do chorej babci.

2. Spotkanie z wilkiem.

3. Połknięcie babci i Czerwonego Kapturka przez wilka.

4. Pomoc dziadka-leśniczego.

5. Szczęśliwe zakończenie.

Streszczenie

W małej chatce, położonej pod lasem, mieszkał stary leśniczy z żoną. On opiekował się drzewami i zwierzętami, a ona zajmowała się gospodarstwem i robiła na drutach wełniane ubranka dla ukochanej wnuczki. Pewnego razu zrobiła dla niej śliczny kapturek o barwie maków i dojrzałych poziomek. Od tej pory wszyscy nazywali dziewczynkę Czerwonym Kapturkiem. Mieszkała wraz z rodzicami w białej chatce, w wiosce Cicha Wólka. Któregoś słonecznego poranka mamusia wezwała Czerwonego Kapturka do siebie. Oznajmiła, że babunia zachorowała, męczą ją chrypka i kaszel. Dała dziewczynce lekarstwo i kaszę na kleik, aby zaniosła chorej. Przestrzegła córkę, by szła prostą drogą, nie zbaczała w las, bo może ją spotkać coś złego.

Czerwony Kapturek raźno ruszył w drogę. Słuchał szumu drzew, śpiewu ptaków, gdy nagle ujrzał przed sobą wielkiego, kosmatego wilka. Grzecznie odpowiedział mu na pytanie, mówiąc o celu swej wędrówki. Wilk, dowiedziawszy się, gdzie mieszka babcia, zniknął nagle w lesie. Pobiegł co tchu do babcinej chatki. Podstępem dostał się do środka, mówiąc, że jest Czerwonym Kapturkiem, i połknął chorą staruszkę. Wszedł do łóżka i czekał na dziewczynkę. Czerwony Kapturek był zdziwiony, że babcia ma tak gruby głos. Wilk poprosił o krople na chrypkę. Gdy dziewczynka zbliżyła się do łóżka - ją też połknął. Najedzony zasnął smacznie.

Tymczasem na obiad do chatki wrócił dziadek. Zobaczył chrapiącego wilka. Wsadził nabój do fuzji, strzelił między kosmate uszy i ogłuszył łobuza. Potem rozpruł mu brzuch, z którego wyskoczył uradowany Czerwony Kapturek wraz z babcią. Wszyscy bardzo się cieszyli. Wilkowi zaszyto brzuch, pouczono o konieczności dobrego zachowania i wypuszczono na wolność.

Problematyka

Z tej baśni wypływa bardzo ważna nauka; nie wolno zbytnio ufać obcym, zawsze trzeba być posłusznym rodzicom. Czerwony Kapturek rozmawiając ze złym wilkiem naraził na niebezpieczeństwo siebie, chorą babcię i dziadka. Dziewczynka wiedziała, że tak nie wolno - ostrzegła ją przed tym mama. Na szczęście wszystko skończyło się dobrze.

Inne pouczenie zawarte w baśni można tak sformułować: każdy ma szansę na poprawę, nie wolno nikomu odbierać tej szansy. Nawet wilk może się zmienić.

Ciekawostki (0)

Zabłyśnij i pokaż wszystkim, że znasz interesujący szczegół, ciekawy fakt dotyczący tego tematu.