Przejdź na stronę główną Interia.pl

Wybierz dział

Pieśń o fladze (K. I. Gałczyński)

Pieśń o fladze (K. I. Gałczyński)

Zapamiętaj!

Pieśń - gatunek liryczny należący do najstarszych, ma ścisły związek z muzyką, co przejawia się w budowie stroficznej, wyrazistej rytmizacji, powtórzeniach i występowaniu refrenu. Ma uroczysty, podniosły charakter. Opiewa ważne wydarzenia, osobę lub zjawisko.

Pieśń o fladze napisana jest w formie dialogu flag spod Tobruku, Narwiku, Monte Cassino i Murmańska - miejsc, gdzie Polacy walczyli i ginęli w czasie II wojny światowej. Choć w obcych państwach, to ginęli za ojczyznę. Flaga biało-czerwona była widoczna na wszystkich frontach w Europie i nie tylko. Nigdy nie dała się przerobić na białą ani na czerwoną, pozostała taka, jaka była od wieków mimo przeciwności losu, walk, wojen.

Godło i flaga to symbole każdego narodu. Każdy człowiek tym symbolem okazuje cześć i szacunek.

Zapamiętaj!

Refren - tutaj powtarzająca się trzykrotnie część wiersza, dotycząca kolorów flagi. Nie jest to powtórzenie dokładne, ale za każdym razem nieco zmienione, tak jak zmienia się kształt łopocącej na wietrze flagi, choć ona sama przecież jest niezmienna.

Uwagę zwracają w wierszu porównania dotyczące flagi: „biało-czerwona / jak wielka zorza szalona”, „biała jak śnieżna lawina”, „czerwona jak puchar wina”. Te porównania oddają charakter Polaków jako narodu: jesteśmy w potrzebie ofiarni, pełni poświęcenia, gotowi do szalonych czynów.

Ciekawostki (0)

Zabłyśnij i pokaż wszystkim, że znasz interesujący szczegół, ciekawy fakt dotyczący tego tematu.