Przejdź na stronę główną Interia.pl

Wybierz dział

Miłość (2) (M. Pawlikowska-Jasnorzewska)

Miłość (2) (M. Pawlikowska-Jasnorzewska)

Wiersz o umierającej miłości dwojga ludzi został napisany w dwu strofach. Łączy je powtarzane jako ostatni wers stwierdzenie „sam mówiłeś przeszłego roku...”. Słowa te tworzą przeszłość, ale w wierszu najważniejsza jest teraźniejszość. On (liryczne „ty”) rozmyśla, patrzy w okno, w niebo, w obłoki i smuci się. Ona (liryczne „ja”) wciąż wierzy w słowa o miłości wypowiedziane rok wcześniej i trudno się jej pogodzić z tym, że nie są aktualne. Między obojgiem nie ma już więzi uczuć, chociaż ona nadal kocha, nie jest kochana. Utwór jest smutny, bo przedstawia kres uczucia, którego ani wspomnienie, ani słowa nie mogą wskrzesić.

Ciekawostki (0)

Zabłyśnij i pokaż wszystkim, że znasz interesujący szczegół, ciekawy fakt dotyczący tego tematu.