Przejdź na stronę główną Interia.pl

Wybierz szkołę

Wybierz dział

Zaproszenie do wspólnej nauki

zaprasza Cię do wspólnej nauki fiszek

Połączenie głosowe
Upewnij się, że masz włączone głośniki i mikrofon
Odrzuć

Państwa Świętego Przymierza w I połowie XIX wieku - Prusy

Państwa Świętego Przymierza w I połowie XIX wieku - Prusy

W wyniku postanowień kongresu wiedeńskiego do Królestwa Prus powróciły tereny pozostające w granicach pruskich przed erą wojen napoleońskich: Gdańsk, Toruń, Bydgoszcz i Ziemia Chełmińska zostały bezpośrednio włączone do Prus, z części Wielkopolski zostało utworzone Wielkie Księstwo Poznańskie. Do państwa pruskiego włączono część Saksonii, Pomorze Zachodnie z Rugią, znaczne tereny niemieckie z ziemiami arcybiskupstwa kolońskiego. Królestwo Pruskie składało się z dwóch części nie połączonych ze sobą: ziem zachodnich: Nadrenii i Westfalii oraz wschodnich: Brandenburgii, Prus Wschodnich, części Saksonii, Śląska, Wielkiego Księstwa Poznańskiego. Terytorium liczyło ok. 278 tys. km2, a ludność w I poł. wieku wzrosła z 10,5 do 19,6 min (1861). Wiązało się to z szybkim rozwojem gospodarczym i podniesieniem poziomu życia mieszkańców Prus.

W dziedzinie gospodarczej państwo pruskie dzieliło się na dwa odrębne regiony. Część zachodnia (Nadrenia, Westfalia, i Śląsk z Saksonią w części wschodniej) to ziemie bardzo dobrze rozwinięte gospodarczo, z szybko postępującą industrializacją (uprzemysłowieniem), z liczną i wpływową burżuazją a nieliczną szlachtą (Nadrenia i Westfalia). Na tych terenach już w okresie napoleońskim dokonał się przełom w gospodarce, związany z przejściem od feudalizmu do gospodarki kapitalistycznej. Część wschodnia (Brandenburgia, Prusy Wschodnie, częściowo W. Ks. Poznańskie) to tereny rolnicze, z nieliczną burżuazją, a za to liczną i bardzo wpływową szlachtą pruską - junkrami. Te tereny dopiero po 1815 roku i reformach gospodarczo-społecznych zaczęły przestawiać się na tory gospodarki kapitalistycznej.

Pod względem narodowościowym w Królestwie Pruskim zdecydowaną przewagę mieli Niemcy. Jedynie na ziemiach polskich, szczególnie w Wielkopolsce i na Pomorzu Gdańskim większość stanowili Polacy. Na Śląsku, Warmii, Mazurach i Pomorzu Zachodnim odsetek Polaków był także znaczny.

Na lata 1815-1848 - lata restauracji - przypada w Prusach okres reform społecznych i gospodarczych. Dzięki zniesieniu powinności feudalnych nastąpiło przejście do gospodarki wolnorynkowej, kapitalistycznej. Choć wzrosło znaczenie burżuazji, to jednak grupą rządzącą pozostała szlachta pruska - junkrzy, którzy potrafili dostosować się do nowych warunków ekonomicznych i społecznych, obejmując stanowiska rządowe, w administracji i dowódcze w wojsku.

W gospodarce państwa pruskiego następowało powolne otwieranie się na inne państwa niemieckie i stopniowe znoszenie barier celnych. Choć początkowo następowały związane z tym utrudnienia (konieczność dostosowania się do wymogów konkurencji), to jednak w przyszłości proces ten przyniósł wymierne korzyści w postaci jednoczenia się ziem niemieckich najpierw ekonomicznego (Niemiecki Związek Celny w 1834 r. z niektórymi państwami niemieckimi), a następnie politycznego. Na tym polu Prusacy wygrali rywalizację z konkurencyjną Austrią. Rozwinął się przemysł: produkcja węgla, stali, miedzi i przemysł maszynowy. Prym wiodły Nadrenia i Westfalia, coraz lepiej rozwijały się również prowincje wschodnie państwa pruskiego. Prusy zaczęły pokrywać się coraz gęstszą siecią dróg bitych i kolei.

W polityce zagranicznej lata 1815-1848 to okres spokoju i pewnej stagnacji, okres współpracy Prus z Rosją i Austrią w ramach Świętego Przymierza. Prusy były członkiem utworzonego na ziemiach niemieckich w 1815 roku Związku Niemieckiego, na czele którego stała Austria. To jedynie w pewnej mierze ograniczało samodzielność Prus w polityce zagranicznej. Był to okres integracji ekonomicznej państwa pruskiego i pozostałych państw niemieckich. W tym czasie militaryzm pruski stał się elementem dominującym w państwie jak i gwarantem stabilizacji na zewnątrz. Szczególnie powstanie listopadowe i wydarzenia w Europie początku lat 30. umocniły sojusz prusko-austriacko-rosyjski. W Prusach nastąpił nowy etap germanizacji ziem polskich.

W polityce wewnętrznej, mimo prób reform konstytucyjnych, zgodnie z rządami restauracji państwo pruskie pozostało monarchią absolutną z prawie nieograniczoną władzą królów pruskich: Fryderyka Wilhelma III (1797-1840) i jego syna Fryderyka Wilhelma IV (1840-1861). Nie istniała wspólna reprezentacja parlamentarna całego państwa, a lokalne sejmy prowincjonalne nie odgrywały większej roli. Przedłużeniem rządów królewskich w terenie była świetnie zorganizowana i zarządzana, wierna królowi administracja pruska. Wobec braku zapowiadanych reform w latach 30. pojawiła się coraz silniejsza opozycja liberalno-mieszczańska. Doszło nawet do lokalnych wystąpień stłumionych jednak przy użyciu wojska i policji. Mimo to kryzys narastał mając swoje ujście w wystąpieniach Wiosny Ludów w 1848 roku w państwie pruskim.

Zobacz podobne opracowania

  • Liceum
  • Historia
  • Europa w latach 1815-1848
  • Liceum
  • Historia
  • Europa w latach 1815-1848
  • Liceum
  • Historia
  • Europa w latach 1815-1848
  • Liceum
  • Historia
  • Europa w latach 1815-1848

Ciekawostki (0)

Zabłyśnij i pokaż wszystkim, że znasz interesujący szczegół, ciekawy fakt dotyczący tego tematu.