Przejdź na stronę główną Interia.pl

Wybierz szkołę

Wybierz dział

Zaproszenie do wspólnej nauki

zaprasza Cię do wspólnej nauki fiszek

Połączenie głosowe
Upewnij się, że masz włączone głośniki i mikrofon
Odrzuć

Państwa Świętego Przymierza w I połowie XIX wieku - Austria

Państwa Świętego Przymierza w I połowie XIX wieku - Austria

Lata 1815-1848 w historii Austrii są nazywane erą Metternicha. Przypadają na lata panowania cesarza Franiszka (do 1835) i jego syna i następcy Ferdynanda I (1835-1848). Klemens Wacław Lothar von Metternich był od 1809 roku ministrem spraw zagranicznych, a od 1821 roku kanclerzem Austrii. Jego rządy to czas reakcji, absolutyzmu, rządów konserwatywnych opartych na przywilejach arystokracji i kleru katolickiego.

Monarchia austriacka - obejmująca ziemie niemieckie (Austrię, Styrię i Karyntię), Królestwo Węgierskie z Księstwem Siedmiogrodu, ziemie polskie (Galicję), Królestwo Czech, ziemie północnych Włoch (Królestwo Lombardzko-Weneckie), wybrzeże dalmatyńskie nad Adriatykiem - w pierwszej połowie XIX wieku była państwem policyjnym, ingerującym we wszelkie przejawy życia mieszkańców, państwem wspartym na terrorze, wszechwładnej policji i cenzurze, krępującej rozwój umysłowy, kulturalny, polityczny i społeczny.

Metternich i ludzie od 1835 roku współrządzący państwem Habsburgów (w związku z chorobą umysłową cesarza Ferdynanda I) obawiali się rewolucji i wszelkich nowinek. Dzięki ścisłej kontroli państwa zwalczano wszelkie przejawy myśli liberalnej. Rządy Mettemicha doprowadziły kraj do ruiny gospodarczej. Utrudniały rozwój gospodarczy. Niezadowolenie zaczęło ogarniać coraz szersze kręgi społeczeństwa. Burżuazja domagała się swobód ekonomicznych, dopuszczenia do współrządów. Także szlachta, zwłaszcza średnia, niechętnie odnosiła się do kleru, żądała centralizacji państwa i uregulowania sprawy chłopskiej, co wiązało się z przechodzeniem wsi austriackiej na tory gospodarki kapitalistycznej. Słabością państwa habsburskiego była jego struktura narodowościowa i obejmowanie terenów o różnej kulturze, tradycji, itd. Dla dalszego istnienia państwa Habsburgów szczególnie groźne były coraz silniejsze ruchy narodowościowe. Zwłaszcza Węgrzy, Polacy, Włosi i Czesi stanowili problem dla rządów austriackich. Burżuazja włoska (Lombardia i Wenecja w składzie monarchii austriackiej) domagała się oderwania od Austrii. Szeroko była rozwinięta konspiracja i ruch niepodległościowo-spiskowy. Podobnie działo się w Galicji, czyli na ziemiach polskich pod zaborem austriackim, gdzie na czele ruchu spiskowego stało ziemiaństwo, inteligencja i mieszczaństwo. Nastroje antyhabsburskie i dążenie do odrodzenia narodowego były coraz silniejsze na Węgrzech. Pod wpływem nacisków opozycji węgierskiej w 1825 roku został zwołany sejm węgierski, a cesarz zgodził się na używanie języka węgierskiego w sejmie, administracji i prawodawstwie węgierskim. To nie wystarczało Węgrom, którzy pod kierunkiem liberalnej szlachty i burżuazji zaczęli dążyć do przekształcenia Węgier w państwo konstytucyjne i liberalne połączone z Austrią osobą panującego na zasadzie partnerstwa.

Państwo habsburskie, choć uważane za potęgę europejską, było jednak faktycznie słabe. Kryzys polityczny, społeczny, ekonomiczny i narodowościowy narastał. Choć Austria przewodziła Związkowi Niemieckiemu z biegiem czasu, w rywalizacji z konkurencyjnymi Prusami, musiała poddać się rywalowi. Prusy, wykorzystując liczne problemy wewnątrzaustriackie, zaczęły odgrywać coraz większą rolę w państwach niemieckich, stając niebawem na czele procesu zjednoczeniowego.

Zobacz podobne opracowania

  • Liceum
  • Historia
  • Europa w latach 1815-1848
  • Liceum
  • Historia
  • Europa w latach 1815-1848
  • Liceum
  • Historia
  • Europa w latach 1815-1848
  • Liceum
  • Historia
  • Europa w latach 1815-1848
  • Liceum
  • Historia
  • Europa w latach 1815-1848

Ciekawostki (0)

Zabłyśnij i pokaż wszystkim, że znasz interesujący szczegół, ciekawy fakt dotyczący tego tematu.