Przejdź na stronę główną Interia.pl

Wybierz dział

Rewolucja październikowa

Rewolucja październikowa

Podczas gdy w Europie trwała wojna, w Rosji wybuchła rewolucja. W lutym 1917 r. upadł rząd, a car Mikołaj II abdykował (rewolucja lutowa). Kierowanie państwem przejął Rząd Tymczasowy, był jednak słaby i nie panował nad sytuacją. Żołnierze rosyjscy nie chcieli walczyć. W tej sytuacji doszło do dalszego wzrostu nastrojów rewolucyjnych.

W kwietniu 1917 r. z emigracji powrócił do Rosji Włodzimierz Ilijcz Lenin - przywódca bolszewików (komunistów), który ogłosił program przejęcia rządów - miało dojść do zakończenia wojny i przekazania władzy w ręce robotników i chłopów. Obiecywał przekazanie ziemi chłopom, a fabryk pod kontrolę i zarząd robotników. W nocy z 6 na 7 kwietnia 1917 roku (z 24 na 25 października według kalendarza obowiązującego w całej Rosji) rozpoczęła się rewolucja bolszewicka, zwana październikową. Powstał pierwszy rząd sowiecki - Rada Komisarzy Ludowych (sowiety to w jęz. rosyjskim rady), na czele którego stanął Lenin. Odpowiednikiem parlamentu miały być Rady Delegatów Robotniczych, Chłopskich i Żołnierskich (stąd określenie „Rosja radziecka” lub „Rosja sowiecka”).

Nowe władze od razu podjęły decyzję o zawieszeniu broni, a w 1918 r. zawarły pokój z państwami centralnymi. Wszystkie dokumenty wydawane przez władze rewolucyjne w sprawie narodów zamieszkujących Rosję, a szczególnie Polaków nie miały większego znaczenia. W latach 1917 i 1918 ziemie polskie były zajęte przez wojska państw centralnych, a więc deklaracje władz rewolucji były jedynie chwytami propagandowymi, mającymi na celu wywarcie przychylnego wrażenia na Polakach i innych narodach i zachęcenie ich do współpracy z nowymi władzami.

Zobacz podobne opracowania

Ciekawostki (0)

Zabłyśnij i pokaż wszystkim, że znasz interesujący szczegół, ciekawy fakt dotyczący tego tematu.