Przejdź na stronę główną Interia.pl

Wybierz dział

„Zimna wojna”

„Zimna wojna”

Wraz ze zwycięskim zakończeniem wojny następował proces rozpadu koalicji antyhitlerowskiej. Zaczęły się ujawniać sprzeczne interesy wielkich mocarstw. Stalin nie wycofał swoich wojsk z krajów, które znalazły się w jego strefie wpływów i nie dopuścił, aby w tych krajach powstały demokratyczne rządy.

ZSRR narzucił państwom Europy Wschodniej - Polsce, Czechosłowacji, Węgrom, Rumunii, Bułgarii własny system polityczny i ideologiczny. We wszystkich krajach zajętych przez Armię Czerwoną Stalin wprowadzał ustrój komunistyczny. Odbywało się to według następującego schematu:

- tworzono szeroką koalicję sił demokratycznych z komunistami na czele,

- stopniowo eliminowano niekomunistyczne partie, oskarżając je o sympatie dla faszyzmu lub imperializmu,

- odbywały się wybory, w których zawsze zwyciężała władza ludowa, czyli komuniści,

- wprowadzano dyktaturę partii komunistycznej i służby bezpieczeństwa nad społeczeństwem,

- likwidowano opozycję i budowano od podstaw socjalizm według wzoru radzieckiego.

Równocześnie ZSRR zaczął wspierać partie komunistyczne w wielu rejonach świata, a szczególnie w Europie Zachodniej. Poczynania te zaniepokoiły kraje zachodnie.

W roku 1946 premier Wielkiej Brytanii, Winston Churchill, wygłosił w Fulton przemówienie, w którym użył pojęcia „żelaznej kurtyny”, by scharakteryzować polityczny podział Europy oraz wezwał do utworzenia sojuszu państw anglosaskich przeciw zagrożeniu ze strony ZSRR. Wzywał wszystkie państwa kapitalistyczne do walki z komunizmem. Przemówienie Churchilla uznane zostało za początek „zimnej wojny”.

W 1947 r. prezydent USA, Harry Truman, przyjął politykę „powstrzymywania komunizmu” polegającą na:

- dostarczaniu pomocy wojskowej wszystkim rządom zwalczającym komunizm;

- rozpoczęciu wyścigu zbrojeń w nadziei utrzymania przez Stany Zjednoczone przewagi militarnej.

Stany Zjednoczone przygotowały program pomocy gospodarczej dla państw europejskich. Ogłoszony w czerwcu 1947 r. plan Marshalla (czyt. marszala) przewidywał udzielenie wielomilionowych pożyczek krajom Europy na odbudowę ze zniszczeń po wojnie. Pod naciskiem ZSRR kraje należące do jego strefy dominacji zrezygnowały z tej pomocy. W zamian za to utworzyły Radę Wzajemnej Pomocy Gospodarczej (RWPG), w ramach której ZSRR mógł prowadzić wygodną dla siebie politykę gospodarczą.

Z obawy przed radzieckimi atakami i w celu obrony przed nimi USA, Kanada i kraje Europy Zachodniej utworzyły 4 IV 1949 r. Pakt Północnoatlantycki, zwany NATO.

Dążąc do ścisłego podporządkowania sobie wojsk państw socjalistycznych 14 V 1955 r. w Warszawie ZSRR wraz z państwami socjalistycznymi utworzyły pakt (skierowany przeciw NATO) nazwany Układem Warszawskim (został rozwiązany w 1991 r.)

Europa po II wojnie światowej

Pogłębiaj wiedzę w temacie: „Zimna wojna”

Zobacz podobne opracowania

  • Podstawowa
  • Historia
  • Europa i świat po II wojnie światowej
  • Podstawowa
  • Historia
  • Europa i świat po II wojnie światowej
  • Podstawowa
  • Historia
  • Europa i świat po II wojnie światowej
  • Podstawowa
  • Historia
  • Europa i świat po II wojnie światowej
  • Podstawowa
  • Historia
  • Europa i świat po II wojnie światowej

Ciekawostki (0)

Zabłyśnij i pokaż wszystkim, że znasz interesujący szczegół, ciekawy fakt dotyczący tego tematu.