Przejdź na stronę główną Interia.pl

Wybierz szkołę

Wybierz dział

Zaproszenie do wspólnej nauki

zaprasza Cię do wspólnej nauki fiszek

Połączenie głosowe
Upewnij się, że masz włączone głośniki i mikrofon
Odrzuć

Stokrotka (H. Ch. Andersen)

Uosobienie w baśni

W baśni H. Ch. Andersena pt. „Stokrotka” stokrotce i skowronkowi zostały nadane cechy ludzkie. Potrafią mówić, a przede wszystkim przeżywają stany i uczucia właściwe ludziom. Taki sposób przedstawienia roślin i zwierząt nazywamy uosobieniem.

Stokrotka była miłym, skromnym kwiatkiem. Miała żółty środek i białe płatki. Rosła wśród zielonej trawy i cieszyła się z wiatru, słońca i piękna świata.

„Jaki to kochany kwiatek o złotym serduszku i w srebrzystej sukience” - powiedział o niej skowronek i miał rację. Stokrotka miała złote serce. Wszystkim okazywała życzliwość, nawet zarozumiałym kwiatom z ogrodu. Cechowała ją skromność. Cieszyła się z miłości skowronka, ale nawet wtedy nie stała się zarozumiała. Kochała ptaszka, z radością dzieliła z nim niewolę w klatce. Bardzo mu współczuła i chciała go pocieszyć. Stokrotka czuła i myślała jak dobry człowiek. Zostały jej nadane cechy ludzkie.

Ciekawostki (0)

Zabłyśnij i pokaż wszystkim, że znasz interesujący szczegół, ciekawy fakt dotyczący tego tematu.