Przejdź na stronę główną Interia.pl
Zaproszenie do wspólnej nauki

zaprasza Cię do wspólnej nauki fiszek

Połączenie głosowe
Upewnij się, że masz włączone głośniki i mikrofon
Odrzuć

Asnyk, Adam (1838-1897)

Adam Asnyk (krypt. El...y) urodził się 11 IX 1838 roku w Kaliszu, w rodzinie byłego powstańca listopadowego, który za udział w zrywie został skazany na zesłanie na Syberię. Przyszły poeta ukończył szkołę w Kaliszu, następnie studiował kolejno w Instytucie Gospodarstwa Wiejskiego w Puławach (1856), Akademii Medyko-Chirurgicznej w Warszawie (1857-1858), w latach 1859-1860 podjął studia we Wrocławiu. Przez cały ten okres był związany z organizacjami patriotyczno-niepodległościowymi, za co w 1860 roku został osadzony w Cytadeli. Po uwolnieniu pojechał do Paryża a następnie do Heidelbergu, gdzie studiował nauki społeczne.

Do kraju powrócił w roku 1863 na wieść o wybuchu powstania styczniowego. Współpracował z L. Mierosławskim, występował po stronie „czerwonych”, przez pewien czas był nawet członkiem tzw. rządu wrześniowego. Po upadku powstania przebywał za granicą, m.in. w Heidelbergu, gdzie w 1866 roku ukończył studia z tytułem doktora filozofii.

Od 1870 Asnyk mieszkał na stałe w Krakowie, dużo podróżował: do Włoch, Tunezji, Algierii, Indii i na Cejlon. Pasjonowały go Tatry, był jednym z pierwszych członków Towarzystwa Tatrzańskiego. Współpracował z kilkoma czasopismami, prowadził ożywioną działalność społeczną (m.in. był członkiem rady miejskiej Krakowa, posłem na Sejm Krajowy), którą był zmuszony przerwać w latach dziewięćdziesiątych z powodu gruźlicy. W 1896 roku wyjechał do Włoch na leczenie, niestety zaraził się tam durem brzusznym i po kilku miesiącach - 2 VIII 1897 roku - zmarł w Krakowie. Został pochowany na Skałce.

Pierwsze swoje utwory ogłosił Asnyk w latach 1864-1865 w lwowskim „Dzienniku Literackim”. W 1869 roku wyszedł I tom Poezji, dalsze ukazywały się kolejno: II tom w 1872 r. w Krakowie, tom III we Lwowie w 1880 r., tom IV znowu w Krakowie w 1894 roku. Oprócz poezji pisywał też utwory dramatyczne, np.: Gałązka heliotropu (1869), Kiejstut (1878), Bracia Lerde (1888), Cola Rienzi (1873), Opiekunowie (1882). We wcześniejszym okresie w twórczości A. Asnyk podejmował temat klęski powstania: pytania o jej przyczyny, rozpamiętywanie losów przegranego pokolenia powstańczego. Późniejsze tomy jego poezji (III, IV) przynoszą już wiersze o innej tematyce - dominuje nuta pogodzenia się ze współczesnością, ujawniają się treści filozoficzne. Osobny rozdział twórczości poetyckiej A. Asnyka stanowią subtelne wiersze miłosne.

Ciekawostki (0)

Zabłyśnij i pokaż wszystkim, że znasz interesujący szczegół, ciekawy fakt dotyczący tego tematu.