Przejdź na stronę główną Interia.pl
Zaproszenie do wspólnej nauki

zaprasza Cię do wspólnej nauki fiszek

Połączenie głosowe
Upewnij się, że masz włączone głośniki i mikrofon
Odrzuć

Kasprowicz, Jan (1860-1926)

Jan Kasprowicz urodził się 12 grudnia 1860 r. we wsi Szymborze na Kujawach w ubogiej rodzinie chłopskiej. Mimo biedy rodzice zatroszczyli się o edukację syna, mając nadzieję, że zostanie księdzem. Po ukończeniu miejscowej szkoły, w 1870 r. wstąpił do gimnazjum w Inowrocławiu. Wydalony przez władze pruskie za wystąpienia patriotyczne, uczył się w Poznaniu, Opolu i Raciborzu; maturę uzyskał w 1884 roku. W latach 1884-1888 w Lipsku i we Wrocławiu studiował filozofię, historię kultury i filologię klasyczną. W okresie studiów uczestniczył w działalności ugrupowań socjalistycznych, za co spędził kilka miesięcy we wrocławskim więzieniu. W 1889 r. przeniósł się do Lwowa, zaczął pracować w redakcji „Kuriera Lwowskiego”, później w „Słowie Polskim”. W 1904 roku uzyskał stopień doktora na Uniwersytecie Lwowskim, w 1908 roku objął katedrę literatury porównawczej, a w latach 1921-1922 był rektorem tego uniwersytetu. W czasie wojny, wraz ze Stefanem Żeromskim, uczestniczył w akcji plebiscytowej na Warmii i Mazurach. W 1924 roku na stałe zamieszkał w willi „Harenda” koło Poronina. Zmarł 1 sierpnia 1926 roku i został pochowany w grobowcu obok „Harendy”.

Zaczął pisać już w szkole, jednak dopiero podczas studiów powstały dojrzałe i oryginalne utwory. Twórczość z tego okresu miała ścisły związek z kulturą i literaturą niemiecką oraz naturalizmem. Do 1891 roku w utworach poety dominowała tematyka chłopska. Powstały wówczas m.in. cykle wierszy - Obrazki natury, Z chałupy. W 1891 w poezji J. Kasprowicza nastąpił przełom modernistyczny. Z tego okresu pochodzą trzy poematy Z gór oraz tom Krzak dzikiej róży, zbiory Hymnów: Ginącemu światu i Salve Regina, poemat dramatyczny - Uczta Herodiady i tom prozy poetyckiej - O bohaterskim koniu i walącym się domie. Bezpośrednio po Hymnach uwidacznia się zarys nowej tendencji: prymitywizmu, sięgającego do folkloru, wiejskich obyczajów, zainteresowania prostymi ludźmi. Wyrazem idei franciszkańskiej, pogodzenia się ze światem są tomiki wierszy: Chwile, Księga ubogich, Mój świat. J. Kasprowicz był także publicystą oraz tłumaczem z greki, łaciny, języka angielskiego i francuskiego.

Ciekawostki (0)

Zabłyśnij i pokaż wszystkim, że znasz interesujący szczegół, ciekawy fakt dotyczący tego tematu.