Przejdź na stronę główną Interia.pl

Wybierz szkołę

Wybierz dział

Zaproszenie do wspólnej nauki

zaprasza Cię do wspólnej nauki fiszek

Połączenie głosowe
Upewnij się, że masz włączone głośniki i mikrofon
Odrzuć

Humanizm i odrodzenie

Humanizm i odrodzenie

Humanizm to prąd i kierunek umysłowy, który rozwinął się w Europie w XV i XVI wieku. Humaniści to uczeni, studiujący kulturę i języki starożytne, głównie łaciński i grecki, w mniejszym stopniu hebrajski. Kształtowali poglądy i postawę życiową według ideałów antycznych. Humanizm w szerszym znaczeniu oznaczał zainteresowanie człowiekiem, jego życiem i śmiercią, wadami i zaletami, otaczającym go światem. Rozwinął się najpierw we Włoszech, gdzie znalazł dogodne kulturowe i społeczne warunki rozwoju. Wielu zamożnych ludzi - mecenasów - wspierało materialnie rozwój kultury i nauki.

Terminem odrodzenie (albo renesans, z łac. renascire - odrodzić się) określa się rozkwit kultury, który nastąpił we Włoszech w XV, a w całej Europie w XVI wieku.

„Odkrycie” starożytności w Europie nastąpiło za pośrednictwem:

- arabskim - jednak nie bezpośrednio, ale przez czytanie tłumaczeń arabskich dzieł starożytnych: Platona, Arystotelesa, Euklidesa, Ptolemeusza;

- bizantyjskim - zacieśnianie kontaktów od czasu wypraw krzyżowych, a szczególnie po upadku Konstantynopola, kiedy to do Włoch przybyło wielu Greków - uciekinierów ze Wschodu. Przynieśli ze sobą znajomość tradycji antycznej i popularyzowali ją w Europie Zachodniej.

Od upadku Konstantynopola w 1453 r. nastąpił żywiołowy rozwój humanizmu w Italii, a następnie w całej Europie.

Rozwój humanizmu i renesansu następował dzięki bogatym i kulturalnym władcom. Do nich możemy szczególnie zaliczyć Eneasza Sylwiusza Piccolominiego - papieża Piusa II (1458-1464) i władców florenckich z rodziny Medici: Wawrzyńca Wspaniałego, a także jego syna papieża Leona X (1513-1521), który m.in. zlecił Michałowi Aniołowi budowę Bazyliki św. Piotra.

Wzorem człowieka renesansu i humanisty był Leonardo da Vinci (1452-1519), zajmujący się matematyką, mechaniką, medycyną (anatomia), biologią, geografią, architekturą, malarstwem i rzeźbą. Jego prace wywarły wielki wpływ na rozwój badań naukowych różnych dziedzin wiedzy.

Obok niego najwybitniejszymi mistrzami włoskiego renesansu są:

- Rafael Santi (1483-1520): Madonny, Szkoła ateńska, freski watykańskie, portrety papieży: Juliusza II, Leona X;

- Michał Anioł (Michelangelo Buonarroti, 1475-1564): rzeźbiarz i twórca fresków w Kaplicy Sykstyńskiej;

- Tycjan (Tiziano Vecellio, 1480-1576): Miłość ziemska i niebiańska, Odpoczywająca Wenus, malarstwo portretowe.

Artyści renesansowi nawiązywali do sztuki antyku i czerpali z niej wzory.

Zobacz podobne opracowania

  • Podstawowa
  • Historia
  • Czasy nowożytne - od renesansu do oświecenia
  • Podstawowa
  • Historia
  • Czasy nowożytne - od renesansu do oświecenia
  • Podstawowa
  • Historia
  • Czasy nowożytne - od renesansu do oświecenia
  • Podstawowa
  • Historia
  • Czasy nowożytne - od renesansu do oświecenia
  • Podstawowa
  • Historia
  • Czasy nowożytne - od renesansu do oświecenia

Ciekawostki (0)

Zabłyśnij i pokaż wszystkim, że znasz interesujący szczegół, ciekawy fakt dotyczący tego tematu.