Przejdź na stronę główną Interia.pl

Wybierz szkołę

Wybierz dział

Zaproszenie do wspólnej nauki

zaprasza Cię do wspólnej nauki fiszek

Połączenie głosowe
Upewnij się, że masz włączone głośniki i mikrofon
Odrzuć

Który stwarzasz jagody (ks. J. Twardowski)

Który stwarzasz jagody (ks. J. Twardowski)

Wiersz - modlitwa

Ten wiersz ma formę modlitwy (składa się z dwóch części: w pierwszej - dłuższej - poeta opisuje piękno świata stworzonego przez Boga, w drugiej - krótkiej, dwuwersowej - zawarta jest prośba do Stwórcy). Podmiot liryczny, (czyli postać mówiąca w wierszu) zwraca się wprost do Pana Boga. Bóg pokazany jest tutaj jako Stwórca prawdziwych cudów przyrody - rzeczy wspaniałych, a zarazem zwyczajnych, np. „jagód”, „ślimaka co zasypia na sześć miesięcy”. Bóg jest kimś łagodnym, miłosiernym i życzliwym wobec swoich stworzeń - a więc także wobec człowieka.

Ostatnie słowa wiersza: „spraw / niech poeci piszą wiersze prostsze od wspaniałej poezji” można rozumieć jako prośbę o to, by wszystko - również wiersze - było tak cudownie proste i piękne, jak świat stworzony przez Boga.

Utwór wywołuje uczucie radości, pokory, uległości, podziwu dla Stwórcy, akceptacji i tolerancji wszystkiego, co istnieje, zachwytu nad pięknem świata. Budzi również refleksje nad doskonałością Boga, a także nad pięknem prostych, zwyczajnych dzieł literackich.

Twardowski nie zastosował wielu środków poetyckich. Wiersz cechuje prostota, czyli ta cecha poezji, o którą podmiot liryczny prosi Boga. Znamienne jest dla twórczości tego poety, że nie zastosował on żadnych znaków przestankowych. Spośród środków artystycznych wyróżnić można: przenośnię („lato chrabąszczowe”) i uosobienie, czyli nadanie roślinom i zjawiskom przyrody cech ludzkich („smutek roślin”, „niezgrabny śnieg co ma wdzięk większy”).

Zobacz podobne opracowania

Ciekawostki (0)

Zabłyśnij i pokaż wszystkim, że znasz interesujący szczegół, ciekawy fakt dotyczący tego tematu.