Przejdź na stronę główną Interia.pl

Wybierz szkołę

Wybierz dział

Zaproszenie do wspólnej nauki

zaprasza Cię do wspólnej nauki fiszek

Połączenie głosowe
Upewnij się, że masz włączone głośniki i mikrofon
Odrzuć

Gorące mleko (J. Tuwim)

Gorące mleko (J. Tuwim)

Gdy dziki Sioux musi pić mleko z kożuchami...

Bohaterem lirycznym wiersza jest chłopiec, na którego czekają na podwórku czterej przyjaciele. Właśnie bawią się w Indian i niecierpliwie czekają, aż ich wódz wyjdzie z domu. Tymczasem chłopiec znajduje się w zupełnie innym świecie. Siedzi przy stole i rozpacza, bo nienawidzi mleka z kożuchami, a tymczasem kazano mu go wypić pełny kubek. Chłopiec jest rozzłoszczony („w gardle więźnie spazm wściekłości”), mdli go na widok parującego napoju, nie może patrzeć na mleko. Czuje bunt, chciałby się stąd wyrwać i popędzić „w odmęt zieloności”. Ten wiersz oddaje właśnie taki nastrój: buntu, złości, żalu, rozpaczy.

Codzienna sytuacja - chłopiec nad szklanką mleka - została tu ukazana w sposób poetycki: poeta zastosował przenośnię „rozpluskaną szklanką mleka/ Wolny obłok niebem goni”. Jest ona wyrazem bezsilności chłopca, dla którego szklanka mleka jest przeszkodą nie do pokonania. Na podwórku jest wodzem Indian, a w domu... wciąż pozostaje małym, niegrzecznym chłopcem.

Wiersz liczy trzy czterowersowe strofy. Poeta zastosował nieregularne rymy: wściekłości - zieloności; bandą - werandą. Wersy liczą po 8 sylab i dlatego utwór jest bardzo rytmiczny.

Pogłębiaj wiedzę w temacie: Gorące mleko (J. Tuwim)

Zobacz podobne opracowania

Julian Tuwim
  • Podstawowa
  • Język polski
  • Wiersze
Julian Tuwim
  • Podstawowa
  • Język polski
  • Wiersze
Julian Tuwim
  • Podstawowa
  • Język polski
  • Wiersze
Julian Tuwim
  • Podstawowa
  • Język polski
  • Wiersze
Julian Tuwim
  • Podstawowa
  • Język polski
  • Wiersze

Ciekawostki (0)

Zabłyśnij i pokaż wszystkim, że znasz interesujący szczegół, ciekawy fakt dotyczący tego tematu.