zaprasza Cię do wspólnej nauki fiszek
Teksty dostarczyło Wydawnictwo GREG. © Copyright by Wydawnictwo GREG
Autorzy opracowań: B. Wojnar, B. Włodarczyk, A Sabak, D. Stopka, A Szostak, D. Pietrzyk, A. Popławska, E. Seweryn, M. Zagnińska, J. Paciorek, E. Lis, M. D. Wyrwińska, A Jaszczuk, A Barszcz, A. Żmuda, K. Stypinska, A Radek, J. Fuerst, C. Hadam, I. Kubowia-Bień, M. Dubiel, J. Pabian, M. Lewcun, B. Matoga, A. Nawrot, S. Jaszczuk, A Krzyżek, J. Zastawny, K. Surówka, E. Nowak, P. Czerwiński, G. Matachowska, B. Więsek, Z. Daszczyńska, R. Całka
Zgodnie z regulaminem serwisu www.opracowania.pl, rozpowszechnianie niniejszego materiału w wersji oryginalnej albo w postaci opracowania, utrwalanie lub kopiowanie materiału w celu rozpowszechnienia w szczególności zamieszczanie na innym serwerze, przekazywanie drogą elektroniczną i wykorzystywanie materiału w inny sposób niż dla celów własnej edukacji bez zgody autora jest niedozwolone.
Tematem utworu są rozważania związane ze zjawiskiem przyrody, jakim jest drobny deszczyk (deszcz to bohater liryczny), który często bywa nazywany kapuśniaczkiem. Poeta opisuje deszcz w taki sposób, że słyszymy go i czujemy. Osiąga to przez zastosowanie różnych środków stylistycznych, takich jak: porównanie, animizacja (ożywienie), uosobienie (personifikacja), epitet, zdrobnienie, onomatopeja. Wiersz zaczyna się od podwójnego porównania, w którym ważną rolę odgrywają epitety.
„Jak wesoły milion drobnych wilgotnych muszek,
Jakby z worków szarych mokry, mżący maczek,
Sypie się i skacze dżdżu wodnisty puszek,
Rośny pył jesienny, siwy kapuśniaczek”.
Przykładami innych epitetów odnoszących się do kapuśniaczka są: młodziutki, fruwające (kropki), (kapanina) biedna.
Dzięki ożywieniu, czyli animizacji, kapuśniaczek staje się żywą istotą o bliżej nie określonym wyglądzie. Czasowniki: „puszyć się” i „dziobać” przywodzą na myśl ptaka. Deszcz zachowuje się jak dziecko, ma kaprysy. Chciałby być ulewą. Zdrobnienia: „kapuśniaczek”, „puszek”, „deszczyk”, „młodziutki” podkreślają kontrast między rzeczywistym „wyglądem” deszczyku, a jego marzeniem. O dużym deszczu nie mówi się używając zdrobnień: „młodziutki deszczyk” - „dorosły deszcz”.
Deszcz jest przez nas słyszany. Dzieje się to dzięki onomatopei. Poeta używa wyrazów zawierających głoski oddające szum padającego deszczu. Taki charakter mają słowa: fruwać, lunąć, chlustać, rozpluskać się.
Deszcz opisany w utworze J. Tuwima wywołuje miłe przeżycia. Tak zresztą został opisany. Kapuśniaczek jest wierszem rytmicznym. Posiada duże walory dźwiękowe. Zdrobnienia powodują, że z przyjemnością myślimy o przebywaniu na takim deszczu. Animizacje i personifikacje sprawiają, że zaczynamy darzyć go sympatią.
Pogłębiaj wiedzę w temacie: Kapuśniaczek (J. Tuwim)
Teksty dostarczyło Wydawnictwo GREG. © Copyright by Wydawnictwo GREG
Autorzy opracowań: B. Wojnar, B. Włodarczyk, A Sabak, D. Stopka, A Szostak, D. Pietrzyk, A. Popławska, E. Seweryn, M. Zagnińska, J. Paciorek, E. Lis, M. D. Wyrwińska, A Jaszczuk, A Barszcz, A. Żmuda, K. Stypinska, A Radek, J. Fuerst, C. Hadam, I. Kubowia-Bień, M. Dubiel, J. Pabian, M. Lewcun, B. Matoga, A. Nawrot, S. Jaszczuk, A Krzyżek, J. Zastawny, K. Surówka, E. Nowak, P. Czerwiński, G. Matachowska, B. Więsek, Z. Daszczyńska, R. Całka
Zgodnie z regulaminem serwisu www.opracowania.pl, rozpowszechnianie niniejszego materiału w wersji oryginalnej albo w postaci opracowania, utrwalanie lub kopiowanie materiału w celu rozpowszechnienia w szczególności zamieszczanie na innym serwerze, przekazywanie drogą elektroniczną i wykorzystywanie materiału w inny sposób niż dla celów własnej edukacji bez zgody autora jest niedozwolone.