Przejdź na stronę główną Interia.pl

Wybierz dział

Koniec wakacji (A. Kamieńska)

Koniec wakacji (A. Kamieńska)

Co to za pora roku?

Ten wiersz to zaledwie cztery wersy zakończone pytaniem, a zmieścił się w nim cały urok tej pory roku, która już nie jest latem, a jeszcze nie jest jesienią. Stało się to dzięki pięknym obrazom (metaforom), zbudowanym ze słów:

... Każda trawka dźwiga ciężkie kosze,

Pełne ziaren półmisy, przysadziste stoły...”.

Zwracają uwagę podkreślone wyrazy (epitety): ciężkie, pełne, przysadziste - wywołują w nas wrażenie dostatku i sytości. Ziemia wydała plony. Stoły będą się uginały pod ciężarem jedzenia.

Następne metafory: „szeleszczące bukiety”, „żeglujące spichrze”, „warczące stodoły” sygnalizują inne cechy tej pory roku: ruch (krzątaninę) i dźwięk. Nad kwiatami i ziołami uwijają się owady („szeleszczące bukiety”). „Żeglujące spichrze” to wozy, wyładowane plonami, kolebiące się pod ich ciężarem w drodze do stodół. W stodołach wre praca, aż „warczą” (młócenie zboża). W ten sposób poetka odwołała się do dwóch zmysłów ludzkich: wzroku i słuchu. Ma to na celu podkreślenie piękna i obfitości, jakimi może poszczycić się opisywana w wierszu pora roku.

Na uroki jesieni wskazuje czytelnikowi osoba mówiąca w wierszu (nie jest ona dokładnie określona, możemy się domyślać, że jest nią poetka, która zwraca się do wszystkich ludzi, w tym także do samej siebie, na co wskazuje zaimek osobowy „my” - podmiot zbiorowy). Pytanie kończące wiersz jest pytaniem retorycznym - nie musimy dawać na nie odpowiedzi, ale powinniśmy się zastanowić, jaki jest nasz udział w tej krzątaninie.

Pogłębiaj wiedzę w temacie: Koniec wakacji (A. Kamieńska)

Zobacz podobne opracowania

Anna Kamieńska
  • Podstawowa
  • Język polski
  • Wiersze
  • Podstawowa
  • Język polski
  • Wiersze
Adam Mickiewicz
  • Podstawowa
  • Język polski
  • Wiersze
Adam Mickiewicz
  • Podstawowa
  • Język polski
  • Wiersze

Ciekawostki (0)

Zabłyśnij i pokaż wszystkim, że znasz interesujący szczegół, ciekawy fakt dotyczący tego tematu.