Przejdź na stronę główną Interia.pl

Wybierz szkołę

Wybierz dział

Zaproszenie do wspólnej nauki

zaprasza Cię do wspólnej nauki fiszek

Połączenie głosowe
Upewnij się, że masz włączone głośniki i mikrofon
Odrzuć

Niepewność (A. Mickiewicz)

Niepewność (A. Mickiewicz)

Wiersz ten należy do liryki bezpośredniej, ponieważ podmiot liryczny (mężczyzna) wyraża swe uczucia, wypowiadając się w pierwszej osobie. Adresatką wypowiedzi lirycznej jest kobieta. Tytułowa „niepewność” oddaje jego stan ducha, wahanie, jakie uczucie nim zawładnęło - przyjaźni czy miłości. Ten brak pewności co do własnych emocji, uczuciowy chaos podkreśla powtarzające się w formie refrenu po każdej zwrotce pytanie retoryczne: „Czy to jest przyjaźń? Czy to jest kochanie?” oraz zestawienie na zasadzie kontrastu odczucia i reakcji podmiotu lirycznego.

Poeta zastosował niewiele epitetów, ale najczęściej powtarza się zaimek „twe”, co wyraźnie potwierdza koncentrację jego myśli wokół kobiety z wiersza. Panuje tu nastrój niepewności, gorączkowego niepokoju.

Po analizie uczuć podmiotu lirycznego okazuje się, że obawia się on nazwać je miłością, ale potrafi wskazać tyle jej odcieni i kreślić je prostymi, wyrazistymi sformułowaniami, że nie ma wątpliwości co do faktu, że jest zakochany.

Wiersz jest zbudowany z sześciu 6-wersowych strof (sekstyn). Poeta zastosował 11-zgłoskowiec (11 sylab w każdym wersie) o rymach parzystych: płaczę - zobaczę, oglądam - żądam.

Ciekawostki (0)

Zabłyśnij i pokaż wszystkim, że znasz interesujący szczegół, ciekawy fakt dotyczący tego tematu.