Przejdź na stronę główną Interia.pl

Wybierz szkołę

Wybierz dział

Zaproszenie do wspólnej nauki

zaprasza Cię do wspólnej nauki fiszek

Połączenie głosowe
Upewnij się, że masz włączone głośniki i mikrofon
Odrzuć

Przypowieść o maku (Cz. Miłosz)

Przypowieść o maku (Cz. Miłosz)

Tytuł wiersza wskazuje, że jest to przypowieść. Przypowieścią nazywamy krótkie opowiadanie, w którym za pomocą prostej, schematycznej sytuacji wyjaśnia się jakąś trudniejszą, bardziej złożoną prawdę, problem. Przypowieści występują w Biblii, chętnie posługiwał się nimi Jezus. Do najbardziej znanych należą przypowieść o synu marnotrawnym, o bogaczu i Łazarzu, o miłosiernym Samarytaninie, o zagubionej owcy, o siewcy.

W utworze pojawia się następujący obraz: na ziarnku maku znajduje się dom, szczekają psy świeci makowy księżyc. Mieszkańcom tego makowego świata nie przychodzi nawet do głowy, że świat może być inny, większy. Przenośnia „ziemia to ziarnko” powtarza się w wierszu wielokrotnie, innymi ziarenkami nazwano planety i gwiazdy. Na każdej może stać domek z ogrodem. Wszystkie te ziarenka mieszczą się w makówce, rosnącej w jakimś ogrodzie. Jest ich tam nieskończona ilość.

W wierszu zostały zestawione na zasadzie kontrastu ziemia i ziarenko maku. Mówiąc o tym zestawieniu, możemy nawiązać do pewnych cech ludzi. Są oni często zapatrzeni w siebie, ograniczeni „i nigdy jeszcze (...) że świat jest większy nie przyszło (im) do głowy”. Takich światów może być wiele, tylko ludzie nie zdają sobie z tego sprawy, wolą myśleć, że są jedyni.

Ważna jest również przenośnia: „domek z ogrodem”, która oznacza to, co każdemu jest bliskie. Jednak na ziarnku maku mieści się jeden dom z ogrodem. Ludzie są samotni, każdy żyje we własnym świecie. Nie zauważają innych, zamykają się we własnych problemach, choć wokół tylu innych ludzi.

Ziarenko maku może mieć dwa znaczenia: może określać coś bardzo małego albo dużą ilość czegoś. Tak więc, problemy mieszkańców opisanego świata albo są w gruncie rzeczy małe, błahe, albo bardzo powszechne, dotyczące wielu ludzi. Dlatego tak często w wierszu pojawia się epitet „makowy”.

Utwór ma bardzo regularną budowę. Cechują go stała liczba sylab w wersach (w pierwszej strofie na przemian po 10 i 11, w pozostałych strofach po 11), wyraźna średniówka i rymy o układzie krzyżowym, które budują wyrazisty rytm wiersza.

Zobacz podobne opracowania

Czesław Miłosz
  • Podstawowa
  • Język polski
  • Wiersze
Czesław Miłosz
  • Podstawowa
  • Język polski
  • Wiersze
Czesław Miłosz
  • Podstawowa
  • Język polski
  • Wiersze
Czesław Miłosz
  • Podstawowa
  • Język polski
  • Wiersze

Ciekawostki (0)

Zabłyśnij i pokaż wszystkim, że znasz interesujący szczegół, ciekawy fakt dotyczący tego tematu.