Przejdź na stronę główną Interia.pl

Wybierz dział

Quo vadis (H. Sienkiewicz)

Streszczenie

Do Petroniusza przybył Marek Winicjusz, który niedawno powrócił z wojny przeciw Partom. Zwierzył się Petroniuszowi, że w domu Aulusa Plaucjusza i Pomponii Grecyny poznał Ligię Kallinę, córkę króla Ligów i rzymską zakładniczkę. Chciałby uczynić ją swoją kochanką. Petroniusz zapragnął poznać dziewczynę i wraz z Markiem odwiedził dom Aulusa. Aulus i jego rodzina byli chrześcijanami.

Petroniusz postanowił pomóc Markowi w uczynieniu Ligii jego niewolnicą. W rozmowie z Neronem przypomniał mu o zakładniczce. Cezar rozkazał sprowadzić Ligię do pałacu. Zaopiekowała się nią Akte, dawna kochanka Nerona. Z decyzją Nerona nie mógł się pogodzić opiekun Ligii, Aulus. Szukał pomocy u Seneki, ale ten odmówił, tłumacząc, że nie jest tolerowany w otoczeniu cezara. Następnie Aulus poinformował o porwaniu Ligii Winicjusza. Wzburzony Marek odwiedził Petroniusza, od niego dowiedział się, że Neron spełni jego prośbę i odda mu Ligię. Wcześniej jednak miała zamieszkać przez kilka dni w pałacu cezara.

W pałacu Nerona odbyła się uczta. Marek próbował uwieść Ligię. Neron dał popis jako śpiewak. Wszyscy chwalili go, choć śpiew nie zachwycał nikogo. Pijany Marek stawał się coraz bardziej natarczywy względem Ligii. Uratował ją wierny sługa, Ursus, który wyniósł dziewczynę z sali.

Liga znalazła się w bezpiecznym miejscu. Akte wraz z Ursusem ułożyli plan porwania dziewczyny z rąk ludzi cezara. Poppea, widząc w Ligii swą rywalkę, popierała plan odprawienia jej do domu Marka. Postanowiła jak najszybciej się jej pozbyć. Podczas podróży do domu Winicjusza doszło do incydentu. Pojawił się Ursus, który zabił sługę Marka - Atacyanusa i porwał Ligię. Na wieść o porwaniu Winicjusz w porywie gniewu, zabił swego starego piastuna, Gula, i wychłostał niewolników. Snuł domysły, że to cezar przyczynił się do porwania. Po wizycie u Akte, która wyznała, że Ligia jest chrześcijanką, postanowił odszukać dziewczynę.

Petroniusz w zamian za utratę Ligii ofiarował Markowi niewolnicę Eunice. Winicjusz odmówił przyjęcia podarunku, a Eunice została ukarana chłostą za to, że z powodu miłości do Petroniusza nie chciała opuścić jego domu. Eunice sprowadziła Chilona Chilonidesa, który obiecał odnaleźć Ligię. Tymczasem w pałacu zmarła córeczka Nerona, mała Augusta. Petroniusz namówił cezara, by przeniósł się do Ancjum.

Chilon poinformował Winicjusza o porwaniu Ligii przez chrześcijan. Ofiarował się znaleźć dom, w którym przebywała pod warunkiem wynajęcia mordercy, który miałby zabić przebywającego wśród chrześcijan lekarza Glaukosa (niegdyś pozostawił go ciężko rannego bez pomocy). Poszukując mordercy Chilon natknął się na Ursusa, któremu przedstawił Glaukosa jako prześladowcę chrześcijan. Ursus postanowił zabić Glaukosa.

Petroniusz odbywał podróże z Neronem. Marek natomiast udał się do Ostrianum - miejsca spotkania chrześcijan. Towarzyszył mu atleta Krotona, który miał porwać Ligię. W Ostrianum Marek zobaczył św. Piotra, opowiadającego zgromadzonym o życiu Jezusa, oraz ukochaną. Po spotkaniu udał się śladami Ligii i Ursusa do jej domu. Doszło do starcia Ursusa i Krotona, który poległ. Ursus zaatakował również Marka, ale przed śmiertelnym ciosem uratowała go Ligia. Ranny Marek znalazł się pod opieką chrześcijan i Ligii. Po jakimś czasie Ligia opuściła potajemnie dom, w którym przebywał Winicjusz.

Po powrocie z Rzymu Petroniusz związał się z Eunice. Przekonywał Marka, by zapomniał o Ligii. Neron udał się do Achai. W jednej z rozmów wyraził pragnienie zobaczenia płonącego miasta.

Podczas uczty na stawie Agrypy Poppea próbowała uwieść Marka. Nie udało jej się to. Marek na wieść o przygotowanej przez Chilona zasadzce, kazał go wychłostać. Potem kazał mu zaprowadzić się do Ligii, która przebywała w domu Linusa. Tam przed zgromadzonymi wyznał miłość do Ligii i poprosił o chrzest. Św. Piotr pobłogosławił zakochanych.

Winicjusz zmienił się, dał wolność swym niewolnikom. Potem wraz z Neronem udał się do Ancjum, skąd pisał listy do ukochanej. Neron w Ancjum oddawał się własnej twórczości. Dowiedziawszy się o miłości Marka i Ligii, przychylnie odniósł się do ich małżeństwa. Któregoś dnia posłaniec przyniósł wieść o pożarze Rzymu. Marek, w obawie o ukochaną, wyruszył natychmiast do płonącego miasta.

W Rzymie Marek nigdzie nie mógł znaleźć Ligii. Rzym spłonął doszczętnie, lud zaczął przyjmować wobec cezara wrogą postawę. Do miasta przybył Tygellin, który zajął się gromadzeniem żywności. Neron wrócił, gdy pożar osiągnął swe apogeum. Ubrany w purpurowy płaszcz, z lutnią w ręku i z zachwytem obserwował płomienie. Petroniusz stłumił panikę wśród ludu obietnicą odbudowy Rzymu i zorganizowaniem igrzysk. Tymczasem Winicjusz odnalazł Ligię i innych chrześcijan. Wyznał swą wiarę i miłość do Chrystusa. Św. Piotr udzielił mu chrztu.

Po pożarze nastąpiło szacowanie strat. Aby oczyścić Nerona od zarzutów podpalenia miasta, winę zrzucono na chrześcijan. Neron wydał rozkaz ich zgładzenia. Mając na względzie dobro Ligii i Marka, Petroniusz sprzeciwił się cezarowi. Poppea, chcąc zemścić się na Winicjuszu, próbowała nakłonić Nerona, by aresztował również bogatych wyznawców Chrystusa jak Winicjusz, Pomponia Grecyna.

Rozpoczęły się prześladowania chrześcijan. Marek i Petroniusz dowiedzieli się, że Ligia znalazła się w więzieniu. Dziewczyna zapadła na zdrowiu. Winicjusz i Petroniusz wszelkimi sposobami starali się o jej uwolnienie, ale nie udawało im się. Zawiódł nawet plan wyniesienia jej w trumnie jako zmarłej.

Podczas igrzysk chrześcijanie mieli być wydani na pożarcie dzikim zwierzętom. Mimo cierpienia, zachowywali spokój. Swą bohaterską postawą budzili zachwyt wśród Rzymian. Neron wciąż wymyślał nowe tortury. W końcu stanęły na arenie krzyże, na których umierali chrześcijanie. Chilon, który stał się pochlebcą cezara, namawiał go, by opuścił Rzym, przewidywał, że gniew ludzi znów zwróci się wobec władcy. Tymczasem w ogrodach cezariańskich na słupach przystrojonych kwiatami umierali w płomieniach chrześcijanie. Neron z zachwytem przechadzał się między płonącymi. Wśród umierających był Glaukos, który w orszaku cezara dostrzegł Chilona. Przebaczył swemu wrogowi i zaraz umarł. Scena ta poruszyła Chilona, nazwał Nerona podpalaczem Rzymu, potem uciekł. Kiedy spotkał św. Pawła, przyjął z jego rąk chrzest. Wrócił do pałacu i został poddany torturom, następnie umarł na krzyżu.

Podczas wieczornego przedstawienia w teatrze na arenie wystąpili Ligia i Ursus. Ursus zmierzył z potężnym turem germańskim, do którego rogów była przywiązana Ligia. Ursus zabił tura, a obserwujący przedstawienie Marek wybiegł na arenę i okrył płaszczem nagie ciało Ligii. Dostojnicy podnieśli palce ku górze - na znak łaski dla Ligii i Ursusa. Neron pod naciskiem wzburzonego tłumu musiał darować życie Ligii i Ursusowi.

Po tym wydarzeniu Ligia i Winicjusz opuścili Rzym i udali się na Sycylię. Św. Piotr również zdecydował się opuścić miasto. Po drodze spotkał Chrystusa. Postanowił powrócić, by do końca spełnić swą misję. Wkrótce został ukrzyżowany, a św. Paweł ścięty. Prześladowania chrześcijan nasilały się. Zginęło również wielu ludzi z otoczenia Nerona, także Poppea. Petroniusz, mimo namowy Marka, nie przyjął chrześcijaństwa, wkrótce na rozkaz cezara podciął sobie żyły. Towarzyszyła mu wierna Eunice. Neron zaś z Achai powrócił do Rzymu, gdzie został pozbawiony tronu, następnie w domu Faona popełnił samobójstwo. Pogrzeb urządziła mu wierna Akte.

Ciekawostki (0)

Zabłyśnij i pokaż wszystkim, że znasz interesujący szczegół, ciekawy fakt dotyczący tego tematu.