Przejdź na stronę główną Interia.pl

Wybierz szkołę

Wybierz dział

Zaproszenie do wspólnej nauki

zaprasza Cię do wspólnej nauki fiszek

Połączenie głosowe
Upewnij się, że masz włączone głośniki i mikrofon
Odrzuć

Rozmowa liryczna (K. I. Gałczyński)

Rozmowa liryczna (K. I. Gałczyński)

Nadawcą, czyli podmiotem lirycznym w wierszu jest mężczyzna, który mówi w 1 os. l. poj., używając czasowników, np.: „kocham”, „powiem” i zaimków: „cię”, „twoim”. Wiersz jest otwartym, osobistym wyznaniem lirycznym.

Odbiorcą jest ukochana kobieta, do której podmiot liryczny zwraca się wprost: „kocham cię...”, „gdy pracujesz skupiona...”.

Nadawca i odbiorca rozmawiają o swoim uczuciu, a czytelnik staje się świadkiem osobistej wymiany pytań i odpowiedzi. Poeta dopuszcza czytelnika do swojego sekretnego świata. Mimo to nie czujemy się niezręcznie, ponieważ podmiot liryczny świadomie chce się podzielić z czytelnikiem swoim szczęściem i wprawić go w równie dobry nastrój.

Formą wypowiedzi jest, zgodnie z tytułem, rozmowa liryczna, podobna do wielu rozmów zakochanych, którzy lubią mówić o swojej miłości, cieszyć się nią, bawić, upewniać, że uczucie jest prawdziwe. Poeta nadał wierszowi formę dialogu. Wiersz jest ciągiem pytań kobiety: „...jak mnie kochasz?...” oraz długich i dokładnych odpowiedzi nadawcy - mężczyzny, który opisuje swoje uczucia. Poeta posługuje się równoważnikami zdań, układającymi się w szereg wyliczeń: „kocham cię w słońcu. I przy blasku świec./ Kocham cię w kapeluszu i w berecie./ W wielkim wietrze na szosie, i na koncercie” itp. Często powtarza słowa: „kocham”, „kochasz”, by wyrazić jak wielkie jest to uczucie i jak cieszy nadawcę i adresata. Stosuje porównania: „kocham cię jak treść lata”, „...kocham cię jak wesoły ogień. Zawarty w tym porównaniu epitet („wesoły”) podkreśla nastrój wiersza. Poetycki charakter nadaje tej rozmowie użycie rymów, rytm, zapis w wersach oraz wymienione wcześniej środki artystyczne. Dlatego tytuł wiersza odpowiada jego treści: nie jest to zwykła rozmowa lecz Rozmowa liryczna. Nastrój wiersza jest ciepły, serdeczny, radosny.

Utwór nie jest podzielony na zwrotki. Wersy mają różną długość: od jednosylabowego do jedenastosylabowych. Rymy są niedokładne: boso - nocą, okien - ogień, klonach - skupiona, ładnie - spadnie oraz dokładne: wyjątku - początku. Utwór jest rytmiczny.

Ciekawostki (0)

Zabłyśnij i pokaż wszystkim, że znasz interesujący szczegół, ciekawy fakt dotyczący tego tematu.