Przejdź na stronę główną Interia.pl

Liść (J. Ratajczak)

Liść (J. Ratajczak)

Wiersz o liściu

Podmiot liryczny w wierszu opowiada o liściu. Został on ożywiony i uosobiony, co znaczy, że zachowuje się tak, jak człowiek. Świadczą o tym następujące czasowniki: „Usiadł (...) na gałązce”, „zieleń zaciska w piąstce”, „otwiera dłonie, „z dłoni / lato rozwija zielone”. Ożywiony i uosobiony listek może przybierać różne postacie. Najpierw staje się dzieckiem, siada na gałązce i zaciska piąstkę, potem czarodziejem, który z dłoni potrafi wyczarować „lato (...) zielone”, jeszcze gdzie indziej ptaszkiem, stroszącym piórka i szykującym się do odlotu. Widać, że jest bardzo malutki, na co wskazują liczne zdrobnienia: „gałązce”, „piąstce”, „piórka”.

W wierszu jest mowa o porach roku. Mamy „lato”, które listek wyczarowuje ze swej ręki, „jesień”, która przypomina zamienionemu w ptaszka listkowi o zbliżającej się zimie ((...) jesień podmuchem go płoszy”), zaciskana w jego piąstce „zieleń” jest oznaką budującej się do życia wiosennej przyrody. W wierszu występują różne kolory: zielony, żółty, które stale ulegają przemianie. Ich zmiana dokonuje się za sprawą jednego małego listka. Bo trzeba wiedzieć, że to on jest tym „wielkim czarodziejem”, który przemienia przyrodę. Symbolizuje upływ czasu, zmianę pór roku, różnorodność barw i kolorów. Ów maleńki listek to także odzwierciedlenie naszego życia. Symbolizuje poszczególne jego etapy: narodziny, dzieciństwo, dorosłość, starość.

Wiersz ma budowę stroficzną, to znaczy, że jest podzielony na strofy. Liczy ich dwie, każda ma cztery wersy.

Pogłębiaj wiedzę w temacie: Liść (J. Ratajczak)

Zobacz podobne opracowania

Ciekawostki (0)

Zabłyśnij i pokaż wszystkim, że znasz interesujący szczegół, ciekawy fakt dotyczący tego tematu.