Połączenie głosowe
Upewnij się, że masz włączone głośniki i mikrofon
zaprasza Cię do wspólnej nauki fiszek
W poprzednich częściach rozprawialiśmy się z mitami na temat „strzelania” palcami, wyrostka robaczkowego, czy spójnika na początku zdania. Dziś przedstawiamy kolejne informacje, o których uczyli się wasi rodzice lub starsze rodzeństwo, a później okazały się nieprawdą.
Czerwona płachta wcale nie działa na byka
Ten mit jest dodatkowo wzmacniany przysłowiem, które jest bardzo często powtarzane w szkole czy w domu. Tymczasem byka tak naprawdę rozjuszają gwałtowne ruchy, które wykonuje torreador, machając kawałkiem materiału. Agresji tych zwierząt wcale nie wywołuje konkretnie czerwony kolor. Co więcej, zwierzęta te w ogóle nie rozróżniają barwy, a jedynie jaśniejsze i ciemniejsze odcienie.
Wielbłądy nie mają w garbach wody
W wielbłądzich garbach magazynowy jest wysokoenergetyczny tłuszcz, a nie woda. Zwierzęta spalają go, uzyskując tym samym energię i wodę metaboliczną. Również inne gatunki, zwłaszcza te żyjące na pustyni wykorzystują zamianę substancji odżywczych na wodę. Z podobnej możliwości korzystają migrujące ptaki, które potrzebują własnego źródła wody, ponieważ bez przerwy pokonują duże dystanse. Pewnie nie wiedzieliście o tym, ale nawet człowiek dostarcza do organizmu 10 procent zapotrzebowania na wodę, właśnie z procesów metabolicznych.
Wielbłądy są świetnie dostosowane do życia na pustyni nie tylko dzięki umiejętności zamiany tłuszczu w wodę. Potrafią świetnie dostosować temperaturę ciała do warunków panujących w surowym, pustynnym klimacie a ich układ wydalniczy potrafi produkować silnie stężony mocz, co pozwala na lepiej oszczędzać wodę w organizmie.
Język nie jest podzielony na strefy smakowe
W 1901 roku amerykański psycholog Edwin G. Boring źle przetłumaczył tekst niemieckiego badacza D. P. Haniga. Błąd wynikał ze złej jakości tekstu źródłowego. Z tłumaczenia wynikało, że różne obszary języka odpowiadają za odmienne progi odczuwania smaku, jednak Edwin G. Boring zrozumiał, że chodziło po prostu o odczuwanie różnych smaków.
Mit w 1974 roku ostatecznie obaliła Virginia Collings. Dowiodła, że każdy kubek smakowy odbiera wszystkie smaki. Oczywiście istnieją różnice w intensywności reakcji na dany bodziec, jednak w praktyce są one trudne do wykrycia organoleptycznie.
Jeże jedzą jabłka
To przykład mitu, który dotrwał do naszych czasów od starożytności. Wtedy to Pliniusz Starszy pisał w „Historii naturalnej”, że jeże znoszą do kryjówki nabite na grzbiet jabłka, w ten sposób robiąc zapasy na zimę. Następnie ta historia utrwaliła się w bajkach. Wbrew tej opowieści, jeże są drapieżnikami i żywią się małymi płazami, gadami, dżdżownicami i innymi owadami, czasem grzybami i przejrzałymi owocami. Na pewno jednak nie świeżymi zielonymi jabłkami, nabitymi na kolce.
Zmiana ubarwienia pozwala kameleonowi na kamuflaż
Tak naprawdę jaszczurki zmieniają ubarwienie, żeby komunikować się z innym przedstawicielami gatunku, a nie, żeby się ukryć. Jeżeli jaszczurka jest spokojna, przybiera kolor niebieski. Różnokolorowe ubarwienie oznacza, że chce zaimponować potencjalnej partnerce.
Zobacz poprzednie artykuły z serii:
Wiedza szkolna, która nie jest już aktualna
Wiedza szkolna, która nie jest już aktualna cz. 2
