Przejdź na stronę główną Interia.pl

Wybierz szkołę

Wybierz dział

Zaproszenie do wspólnej nauki

zaprasza Cię do wspólnej nauki fiszek

Połączenie głosowe
Upewnij się, że masz włączone głośniki i mikrofon
Odrzuć

Pozdrowienie (K. Przerwa-Tetmajer)

Pozdrowienie (K. Przerwa-Tetmajer)

To, co bliskie, jest najważniejsze

Podmiot liryczny wiersza to ktoś, kto chce pozdrowić cały swój kraj, ale przede wszystkim rodzinne strony - one są mu najbliższe. Ponieważ są to Tatry, „górski kraj”, Dunajec, można twierdzić, że osobą mówiącą jest autor, Kazimierz Przerwa-Tetmajer, który urodził się w Ludźmierzu (górskiej wiosce odległej o 20 km od Zakopanego).

Wiersz nosi piękny tytuł „Pozdrowienie”, które może się kojarzyć z pozdrowieniem anielskim, które archanioł Gabriel zaniósł Marii, kiedy zwiastował jej narodziny Syna. Poeta pozdrawia w wierszu: „rodzinną (...) wieś”, „dunajcowy prąd”, „(...) wierzby, smreków las”, „łąki” - to elementy przyrody, która jest mu bliska, bo wśród niej wyrósł.

Poeta pozdrawia także ludzi, mieszkańców swych rodzinnych stron. W ostatniej zwrotce pozdrawia cały „górski kraj”, skały, hale, góry Tatry. Te pozdrowienia zanosi wiosenny wiatr, bo wiosną, kiedy wszystko budzi się do życia, ludzie oddaleni od swoich rodzinnych stron odczuwają największą tęsknotę za krajem.

Wiersz jest złożony z czterech czterowersowych strof, poeta zastosował rymy przeplatane: fal - wiatr - dal - Tatr.

Ciekawostki (0)

Zabłyśnij i pokaż wszystkim, że znasz interesujący szczegół, ciekawy fakt dotyczący tego tematu.