Przejdź na stronę główną Interia.pl

Wybierz szkołę

Wybierz dział

Zaproszenie do wspólnej nauki

zaprasza Cię do wspólnej nauki fiszek

Połączenie głosowe
Upewnij się, że masz włączone głośniki i mikrofon
Odrzuć

Warkoczyk (T. Różewicz)

Warkoczyk (T. Różewicz)

Wiersz Warkoczyk został napisany pod wpływem odwiedzenia przez poetę w 1948 roku Muzeum w Oświęcimiu. Składa się z czterech strof, z których każda ma odmienny charakter.

W pierwszej części utworu pojawia się relacja z przeszłości oświęcimskiej. Po przybyciu do obozu kolejnego transportu, kobiety były golone, a ich włosy zamiatało i gromadziło czterech robotników. Włosy były umieszczane w workach i gromadzone jako materiał np. do napełniania materacy. Strofę cechuje prostota składni, obiektywizm informacji, ale czytelnik nie wątpi, że ta scena obozowa jest koszmarna.

W drugiej strofie mamy do czynienia z relacją z teraźniejszości. Zwiedzający muzeum martyrologii widzą w gablotach włosy kobiet uduszonych w komorach gazowych. Zdobią je szpilki i grzebienie - pamiątki po właścicielkach włosów. Zastosowanie przez poetę wyrazów z głoskami szumiącymi: „uduszonych / w komorach gazowych” przywołuje syk gazu i tworzy metaforę dźwiękową. Partykuła przecząca „nie” jest anaforą wykorzystaną w trzeciej strofie wiersza. Zaprzecza czynnościom, które mogłyby być wykonywane na włosach, gdyby ich właścicielki nie zostały zagazowane, zamordowane „... nie rozdziela wiatr / nie dotyka ich dłoń. (...) ani usta”.

Powrót do zwiedzania muzealnych pomieszczeń dotyczy czwartej części utworu. W wielkich skrzyniach „kłębią się” włosy, wśród których widoczny jest warkoczyk. Jego właścicielka była uczennicą, chłopcy dla zabawy pociągali ją za ten ogonek. Dziewczyna została zabita, a jej warkoczyk, ozdobiony jeszcze wstążeczką, dowodzi popełnienia okrutnej zbrodni.

Tytułowy „warkoczyk” w zestawieniu z puentą wiersza, „za który pociągają w szkole / niegrzeczni chłopcy”, jest dowodem brutalnej rzeczywistości obozów koncentracyjnych, gdzie masowo uśmiercano ludzi, w tym także dzieci.

Wiersz Tadeusza Różewicza jest wierszem wolnym o nieregularnej budowie, pozbawionym rymów i znaków interpunkcyjnych.

Ciekawostki (0)

Zabłyśnij i pokaż wszystkim, że znasz interesujący szczegół, ciekawy fakt dotyczący tego tematu.