Przejdź na stronę główną Interia.pl

Wybierz szkołę

Wybierz dział

Zaproszenie do wspólnej nauki

zaprasza Cię do wspólnej nauki fiszek

Połączenie głosowe
Upewnij się, że masz włączone głośniki i mikrofon
Odrzuć

Szewcy (S. I. Witkiewicz - Witkacy)

Bohaterowie

Sajetan Tempe - 60-letni majster szewski. Przywódca Szewców i symbolizowanej przez nich rewolucji komunistycznej. Głosi poglądy dziewiętnastowiecznych działaczy rewolucyjnych. Jest przekonany o swojej misji dziejowej i chce poprowadzić ludzkość ku lepszemu, dostatniemu życiu. Po zdobyciu władzy zaczyna odczuwać pustkę życia, pozbawionego idei. Zostaje zabity przez Czeladników, widzących w nim zagrożenie dla siebie.

Księżna Irina Wsiewołodowna Zbereźnicka-Podberezka - 27-, 28-letnia, ponętna arystokratka. Szuka wszelkich doznań życiowych i rozumie potrzebę przeżycia metafizycznego. Bawi się pożądaniem Scurvy’ego.

Prokurator Robert Scurvy (z angielskiego oznacza szkorbut lub gnilec, tzn. chorobę wywołaną brakiem witaminy C) - jest przedstawicielem klasy rządzącej. Twierdzi, że ludzie dzielą się na pracujących umysłowo i takich, którzy nie muszą myśleć przy pracy. Taki porządek ma uchronić świat przed zmechanizowaniem. Obawiając się rewolucji robotniczej, przeprowadza przy pomocy Dziarskich Chłopców przewrót, zostaje dyktatorem. Wie, że władza oznacza dostęp do przywilejów. W wyniku buntu Szewców traci wszystko i jak pies łańcuchowy umiera z pożądania do Księżnej. Chęć zdobycia arystokratki jest zresztą dla Scurvy’ego motorem działania i główną namiętnością. Można odnieść wrażenie, że powodem sięgnięcia przez prokuratora po władzę była zazdrość o kokietującą Czeladników Księżnę. Scurvy podobnie jak Księżna rozumie konieczność doświadczenia przeżycia metafizycznego.

Czeladnicy: I (Józek) i II (Jędrek) - młodzi chłopcy, którzy po rewolucji z rzemieślników stają się awangardą robotniczą. Chcą poprawy swojego losu, lecz ich dążenia są bardzo przyziemne i egoistyczne „Mnie się chce ładnych kobiet i dużo piwa. A mogę wypić tylko dwa duże piwa i ciągle z tą Kaśką, ciągle z tą Kaśką - a niech to cholera!”. Dzielą ludzi na spokojnych, zrównoważonych „pykników” i zamkniętych w sobie, zdolnych do przeżyć metafizycznych „schizoidów”. „Pykniki” mają zatriumfować nad „schizoidami”. Czeladnicy negują potrzebę przeżyć metafizycznych, są symbolem podatnej na zmechanizowanie masy ludzkiej. Po zabiciu Sajetana pozbawieni przywódcy zostają pokonani przez Hiper-Robociarza i nowe pokolenie rewolucjonistów tj. Towarzyszy: X i Abramowskiego.

Bohaterowie dramatu zostali przedstawieni w sposób schematyczny. Większość informacji o nich zawarta jest w didaskaliach. Nazwiska postaci niosą ze sobą informację o pewnych cechach (Zbereźnicka-Podberezka, Scurvy, Hiper-Robociarz, Puczymorda). Zmiana kostiumu symbolizuje zmianę sytuacji postaci, np. po dojściu do władzy Sajetan i Czeladnicy przebierają się w szlafroki i kolorowe pidżamy. Wszyscy bohaterowie, niezależnie od roli społecznej, używają zwrotów pochodzenia obcego, ale i licznych dosadnych wulgaryzmów. Język nie jest zindywidualizowany. Witkacy również podobnym poziomem wiedzy obdarzył Sajetana, Księżną i Scurvy’ego. Szewc swobodnie mówi o butach, Heliodorze i różnych prądach filozoficznych. Wszelkie gesty bohaterów są schematyczne, a wprowadzenie nowego typu zachowania znajduje uzasadnienie w nowej sytuacji (np. Szewcy pracujący przed uwięzieniem - Szewcy nie pracujący „za karę” i po zdobyciu władzy). Poprzez poszczególne postaci Witkacy przedstawił różne typy postaw, od liberalnej (Scurvy w początkowych scenach pierwszego aktu), po różne formy dyktatury (Scurvy i Sajetan) oraz unifikację i mechanizację świata (Dygnitarze). Ma to wpływ na przedstawienie koncepcji kierunku, w którym zmierza świat i wiąże się z katastroficzną wizją dziejów ludzkości Witkacego.

Ciekawostki (0)

Zabłyśnij i pokaż wszystkim, że znasz interesujący szczegół, ciekawy fakt dotyczący tego tematu.