Przejdź na stronę główną Interia.pl

Wybierz szkołę

Wybierz dział

Zaproszenie do wspólnej nauki

zaprasza Cię do wspólnej nauki fiszek

Połączenie głosowe
Upewnij się, że masz włączone głośniki i mikrofon
Odrzuć

Wprowadzenie

Liryka rzymska

Problematyka ód

Horacy w pieśniach porusza bardzo różnorodną tematykę. Poeta często pisze o miłości, niejednokrotnie traktowanej lekko, jako przyjemność, igraszka, zabawa. Brak w tekstach Horacego uczucia zazdrości. W miłosnych pieśniach odnaleźć można echa epikurejskiej filozofii, głoszącej ideę czerpania radości z życia, korzystania z chwili. Częstym tematem pieśni są uczta i wino. Niejednokrotnie głosi Horacy pochwałę wina, które uwalnia od trosk, ułatwia kontakty międzyludzkie, dodaje śmiałości, wydobywa skryte myśli i odpędza smutek. Poeta przestrzega przed nadużywaniem trunków. Pieśni poświęca także tematom poważniejszym - przyjaźni, którą uznaje za najdroższy skarb i jedną z najsilniejszych i najtrwalszych więzi łączących ludzi. W wielu utworach zawarł poeta swoją filozofię życiową. Horacy, będący pod wpływem filozofii stoickiej, uznającej za najwyższe wartości cnotę i mądrość oraz głoszącej potrzebę zachowania dystansu wobec zmiennych kolei losu, skłaniał się też ku ideom filozofii epikurejskiej, propagującej pochwałę życia, radości, zabawy i głoszącej hasło carpe diem (chwytaj dzień). Z obydwu tych myślowych nurtów uformował poeta własną, oryginalną postawę życiową, której naczelnym hasłem była idea „złotego środka”. Człowiek powinien korzystać z wszelkich dobrodziejstw życia z umiarem, być w zgodzie z naturą, kierować się mądrością i rozsądkiem, gdyż tylko taka postawa zapewnia spokojne i szczęśliwe życie. Trzymając się wytyczonych zasad, poeta pragnie dożyć w pełni umysłowych władz radosnej starości. II Księga ód poświęcona została w dużym stopniu śmierci, której podmiot liryczny nie boi się i której oczekuje w spokoju. Jednym z najważniejszych tematów poetyckiej twórczości Horacego była potęga i nieśmiertelność pieśni. W poezji widzi poeta gwarancję własnej nieśmiertelności i siłę, zbliżającą człowieka do bogów. Wiele utworów poświęca bóstwom opiekuńczym: Wenus, Apollinowi i Dianie. W niektórych utworach porusza także problematykę patriotyczną. Polityczne ody Horacego są w zasadzie panegirykami na cześć Augusta. Bogactwo problematyki i mistrzostwo formalne czynią z Horacego jednego z najwybitniejszych poetów rzymskich klasycznej liryki epoki augustowskiej.

Cechy gatunkowe ody

Oda znana była jeszcze przed Horacym, jest to bowiem jeden z najstarszych gatunków lirycznych, wywodzący się z greckiej liryki chóralnej. Wierszowany utwór cechował się podniosłym stylem, miał charakter dziękczynny, pochwalny lub panegiryczny, opiewał wybitnego bohatera lub szczytną ideę. W starożytności wykształciły się różny formy ody: np. oda pindaryczna (Pindar) miała głównie charakter podniosły i pochwalny, oda horacjańska była bardziej refleksyjna i zwrócona do indywidualnego adresata. Horacy nazwał swoje ody „carmina”, czyli pieśni.

Pogłębiaj wiedzę w temacie: Wprowadzenie

Ciekawostki (0)

Zabłyśnij i pokaż wszystkim, że znasz interesujący szczegół, ciekawy fakt dotyczący tego tematu.