Przejdź na stronę główną Interia.pl

Wybierz dział

Wojna stuletnia (1337-1453)

Anglia po wojnie stuletniej

Przemiany społeczno-gospodarcze

W okresie wojny stuletniej w gospodarce angielskiej nastąpiły duże przemiany. W związku z rozwojem przemysłu sukienniczego zaczęto wprowadzać tzw. „ogradzanie” (zamieniać pola uprawne na pastwiska). Wełnę nie tylko eksportowano do Flandrii, ale przerabiano także na miejscu - w Anglii. Szlachta, źle przystosowana do nowych warunków, rezygnowała z prowadzenia własnej gospodarki, oddając chłopom ziemię w dzierżawę (gospodarka czynszowa).

Zamożniejszym chłopom i mieszczanom król często nadawał tytuły szlacheckie. W ten sposób powstała nowa szlachta (gentry - czyt. dżentry). Nowa szlachta, w trosce o własne interesy, dążyła do umocnienia władzy królewskiej.

Początki parlamentu angielskiego

Początki parlamentaryzmu angielskiego sięgają XIII wieku, kiedy to król Jan bez Ziemi nadał baronom (feudałom) przywilej zwany Wielką Kartą Swobód (1215). Na mocy tego dokumentu król nie mógł nakładaćnowych podatków bez zgody rady królewskiej (tzn. feudałów świeckich i duchownych). Przywilej zapewniał baronom także nietykalność osobistą i majątkową. W razie nieprzestrzegania przez króla powyższych zobowiązań baronowie mogli wypowiedzieć mu posłuszeństwo (wystąpić zbrojnie).

Parlament angielski składał się z dwóch izb: wyższej, czyli Izby Lordów (zasiadali w niej dziedzicznie najbogatsi feudałowie świeccy i duchowni) oraz niższej: Izby Gmin (szlachta, mieszczaństwo).

Zapamiętaj!

Wielka Karta Swobód ograniczała władzę króla, dlatego nie zawsze dotrzymywał on zawartych w niej zobowiązań (zwłaszcza w sprawie nowych podatków). Prowadziło to do konfliktów między królem i feudałami.

Wojna Dwóch Róż

Klęska w wojnie stuletniej oznaczała utratę przez królów angielskich posiadłości na kontynencie europejskim i koniec marzeń o połączeniu dwóch koron (angielskiej i francuskiej). W drugiej połowie XV wieku Anglia przeżywała poważne trudności wewnętrzne. Rywalizacja o władzę pomiędzy rodami arystokratycznymi przerodziła się w krwawą wyniszczającą wojnę domową zwaną wojną Dwóch Róż (1455-1485).

Będących przy władzy Lancasterów (ich godłem herbowym była czerwona róża) popierali feudałowie, a Yorków (biała róża) - nowa szlachta (gentry). W wyniku wojny niemal całkowicie wyginęła klasa wielkich feudałów. Wojna Dwóch Róż zakończyła się w chwili objęcia tronu przez spokrewnionego z Lancasterami Henryka VII, który dał początek nowej dynastii na tronie angielskim - Tudorom.

Pod koniec XV wieku w Anglii ukształtowała się silna władza królewska, zakończony został również proces jednoczenia państwa.

Najważniejsze informacje

Przemiany gospodarcze w Anglii w okresie wojny stuletniej:

- chłopi zwalniani od poddaństwa i pańszczyzny zobowiązani byli do płacenia swym panom czynszu dzierżawnego;

- coraz częściej stosowano tzw. „ogradzanie” (zamiana pól uprawnych na pastwiska), w związku z rozwojem przemysłu sukienniczego;

- z klasy zamożnych chłopów i mieszczan powstała „nowa szlachta” (gentry).

Wielka Karta Swobód: Początki parlamentaryzmu angielskiego sięgają XIII wieku, kiedy król Jan bez Ziemi nadał baronom Wielką Kartę Swobód (1215). Ograniczyła ona władzę króla, dawała duże uprawnienia duchowieństwu i baronom.

Wojna Dwóch Róż: Wojna Dwóch Róż pomiędzy Lancasterami i Yorkami doprowadziła do niemal zupełnego wyniszczenia klasy wielkich feudałów. Tron angielski przeszedł w ręce nowej dynastii - Tudorów.

Pogłębiaj wiedzę w temacie: Wojna stuletnia (1337-1453)

Zobacz podobne opracowania

  • Podstawowa
  • Historia
  • Średniowiecze
  • Podstawowa
  • Historia
  • Średniowiecze
  • Podstawowa
  • Historia
  • Średniowiecze
  • Podstawowa
  • Historia
  • Średniowiecze
  • Podstawowa
  • Historia
  • Średniowiecze

Ciekawostki (0)

Zabłyśnij i pokaż wszystkim, że znasz interesujący szczegół, ciekawy fakt dotyczący tego tematu.