Przejdź na stronę główną Interia.pl

Wybierz dział

Państwo Franków

Państwo Franków

Zjednoczenia plemion germańskich dokonał Chlodwig, który jako król chrześcijański utworzył w VI wieku państwo Franków w Galii. Jego następców wybierało zgromadzenie Franków. Z biegiem lat pozycja królów słabła, a wzrastało znaczenie wyższych urzędników. Wreszcie odebrano władzę potomkom Chlodwiga. Zrobili to Karolingowie. Najsłynniejszym władcą z dynastii Karolingów był Karol Wielki.

Karol Wielki rozszerzył granice państwa swego ojca. Działania wojenne zaczynały się w maju, gdy konie miały już pod dostatkiem paszy. Wszyscy wolni właściciele ziemscy zbierali się wówczas w pełnym uzbrojeniu na wezwanie króla. Karol kilkakrotnie wyprawiał się do Italii, aby podporządkować sobie państwo Longobardów zagrażających władzy papieża. Przez 30 lat prowadził wojny z pogańskimi Sasami, którym narzucił swą władzę i chrześcijańską religię. W toku tych walk Frankowie zetknęli się ze Słowianami. Potęga imienia władcy odcisnęła się nawet na słowiańskich językach, gdyż słowo oznaczające króla pochodzi właśnie od imienia Karola (polski - król, rosyjski - korol, czeski - kral). Państwo Karola Wielkiego w wyniku licznych wojen objęło znaczną część obszaru Europy Zachodniej. Wyrazem potęgi tego władcy było przyjęcie przez niego tytułu cesarza. Na cesarza ukoronował go papież podczas Bożego Narodzenia 800 roku w Bazylice św. Piotra i Pawła w Rzymie.

Zapamiętaj!

Cesarski tytuł Karola Wielkiego nawiązuje bezpośrednio do antycznych tradycji nazywania władców rzymskich cesarzami.

Ciekawostki (0)

Zabłyśnij i pokaż wszystkim, że znasz interesujący szczegół, ciekawy fakt dotyczący tego tematu.