Przejdź na stronę główną Interia.pl

Wybierz szkołę

Wybierz dział

Zaproszenie do wspólnej nauki

zaprasza Cię do wspólnej nauki fiszek

Połączenie głosowe
Upewnij się, że masz włączone głośniki i mikrofon
Odrzuć

Dwudziestolecie międzywojenne - wprowadzenie

Nowe prądy w filozofii i psychologii

Na literaturę dwudziestolecia znaczący wpływ miały pewne rozwijające się wówczas tendencje filozoficzne.

Intuicjonizm Henriego Bergsona: Filozof i literat, laureat Literackiej Nagrody Nobla w 1927 roku. Głosił przewagę intuicji nad rozumem w poznawaniu świata. Stwierdził, że przyczyną rozwoju nie są uchwytne rozumem prawa, lecz irracjonalny „pęd życiowy” (elan vital). Ewolucja natomiast to ciągłe tworzenie. Bergson interesował się także problemami estetyki, wydał nawet studium komizmu.

Pragmatyzm Williama Jamesa: Akcentował on względność ludzkiej wiedzy i oceniał jej wartość jedynie pod kątem przydatności czyli praktyczności. Z teorii Jamesa pochodzi sformułowanie „strumień świadomości”, natomiast nazwa pragmatyzm została stworzona przez innego filozofa - Charlesa Peirce’a.

Fenomenologia Edmunda Husserla: Autor teorii stwierdzał to, co oczywiste, nie konstruował założeń ani hipotez. Szukano tu istoty zagadnień, a nie ich kształtu. Polski fenomenolog - Roman Ingarden badał strukturę i sposób istnienia dzieła literackiego. Podkreślał związek literatury z innymi rodzajami sztuki.

Behawioryzm (od behaviour - zachowanie): zwolennicy tego kierunku wzorowali psychologię ludzi na psychologii zwierząt, wykorzystując badania fizjologa rosyjskiego - Iwana Pawłowa.

Konstytucjonalizm Ernesta Kretschmera: filozof wyróżnił trzy typy konstrukcji fizycznej człowieka, którym odpowiadają trzy rodzaje psychiki. Inni badacze stosowali własne typologie.

Teoria archetypów Carla Gustawa Junga: jej autor uważał, że podświadomość indywidualna jest historyczną odmianą podświadomości społecznej ujawniającą się w mitach pierwotnych, wspólnych wszystkim ludziom, czyli tzw. archetypach.

Psychologia indywidualna Alfreda Adlera: zasadniczą sferą, zepchniętą do podświadomości, jest chęć ujawnienia własnej mocy życiowej, tłumionej od dziecka poprzez poczucie kompleksu niższości.

Zygmunt Freud - jest twórcą psychoanalizy. Wyróżnił w ludzkiej psychice „ono” (id),,ja” (ego) i „nadjaźń” (superego). Id to sfera popędów spychanych do podświadomości, ego jest świadomością kierującą zachowaniem jednostki, zaś superego to zespół norm stanowiących pewien system wyższych wartości.

Ciekawostki (0)

Zabłyśnij i pokaż wszystkim, że znasz interesujący szczegół, ciekawy fakt dotyczący tego tematu.