Przejdź na stronę główną Interia.pl

Wybierz szkołę

Wybierz dział

Zaproszenie do wspólnej nauki

zaprasza Cię do wspólnej nauki fiszek

Połączenie głosowe
Upewnij się, że masz włączone głośniki i mikrofon
Odrzuć

Legenda o pieśni (J. Korczak)

Legenda o pieśni (J. Korczak)

Bohaterowie: orzeł, aniołowie

czas akcji: niedługo po stworzeniu świata

miejsce akcji: bliżej nieokreślone (Ziemia)

narracja: narracja prowadzona jest w trzeciej osobie. Narrator ukrywa się za światem przedstawionym.

Gatunek: autor nazwał tekst legendą. Świadczą o tym: próba wyjaśnienia pochodzenia zjawiska, jakim jest pieśń i umiejętność wydawania dźwięków, nieokreślone dokładnie czas i miejsce akcji oraz elementy fantastyczne, np. wyprawa orła do nieba, wprowadzenie postaci aniołów.

Plan wydarzeń

1. Uroda świata:

a) piękno krajobrazu,

b) różnorodność zwierząt,

c) ptaki - nadzwyczajne możliwości orła,

d) smutek ciszy.

2. Lot orła do nieba.

3. Powrót orła na ziemię.

4. Nocna wizyta w niebie i kradzież pereł.

5. Rozsypanie się pereł.

6. Ukrycie najpiękniejszej perły.

7. Pieśń zostaje wśród ludzi.

Treść

Świat został już stworzony - był piękny, świeży, ale... smutny, bo cichy. Nie szumiał las, nie szemrała woda, nie śpiewały ptaki.

Majestatyczny orzeł, król ptaków, potrafił wtedy latać bardzo wysoko, wznosił się nad słońce, księżyc i gwiazdy. Kiedyś dofrunął aż do nieba. Ze zdziwieniem patrzył, jak jeden z aniołów otwarł złotą skrzynkę i wyjął z niej sznur pereł. Inni aniołowie podchodzili do niego kolejno, a on każdemu dawał po jednej perle. Umieścili je w swoich gardłach, zasiedli na ławach i zaczęły się śpiewy.

To było coś cudownego! Orzeł ze wzruszenia płakał i śmiał się, głęboko przeżywał muzykę. Po powrocie ziemia wydawała mu się jeszcze smutniejsza. Postanowił ukraść perły i podarować światu pieśń.

Nocą zakradł się do nieba. Dziobem i pazurami rozbił złotą skrzynkę, porwał sznur pereł i poleciał na ziemię. Ale w czasie drogi sznur pękł, perły posypały się z wysoka. Jedna wpadła do morza - i zaszumiały wody, druga wpadła do lasu i zaszumiał las, trzecia wpadła między górskie szczyty i góry odezwały się echem. Ale najwięcej pereł połykały ptaszki, bo myślały, że to są muchy. Wreszcie ostatnia wpadła w fujarkę chłopca i fujarka zagrała. Rozśpiewał się, rozdzwonił, rozszumiał świat.

Największą perłę ukrył orzeł w szczelinie skalnej, ale słońce i gwiazdy i księżyc wciąż nazywały go złodziejem. Podarował więc perłę słowikowi, słowik - jaskółce, a jaskółka - człowiekowi.

Po trzech dniach perły anielskie roztopiły się i z wieczorną mgłą wróciły do nieba. Ale pieśń już została na ziemi. Tylko orzeł, od czasu rozbijania skrzynki, ma skrzywiony dziób i wygięte pazury.

Motywy wędrowne

W „Legendzie o pieśni” występują następujące motywy znane także z innych legend: motyw orła, znany z podania o Lechu; motyw prometejski (od Prometeusza) - kradzież dla dobra ludzkości; motyw biblijny - aniołowie.

Ciekawostki (0)

Zabłyśnij i pokaż wszystkim, że znasz interesujący szczegół, ciekawy fakt dotyczący tego tematu.