Wybierz dział

U końca wojny dwudziestodwuletniej (S. Barańczak)

U końca wojny dwudziestodwuletniej (S. Barańczak)

Jest to jeden z najbardziej znanych utworów Barańczaka. Liczba zamieszczona w tytule wiersza to wiek poety (ur. 1946), który w 1968 roku ukończył 22 lata. Rok 1968 stanowi szczególną datę w powojennej historii Polski, kojarzy się z wydarzeniami marcowymi - zdjęciem Dziadów ze sceny Teatru Narodowego w Warszawie, demonstracjami studentów i wystąpieniami antysemickimi. Świat przedstawiony w utworze to obraz działań mechanizmów władzy komunistycznej, która chce rozciągnąć swoją kontrolę nad ciałem i umysłem człowieka, ograniczyć jego wolność, swobodę myśli i sądów. Znaki systemu totalitarnego w utworze to: przesłuchania, szczucie psami, terror i zastraszenie, wszechobecna propaganda i ideologia:

„... zapominałeś nazwisk i adresów,

oświecony lampą z biurka prosto w oczy...”.

Człowiek w takim ustroju musi ciągle uciekać, kryć się ze swymi poglądami i myślami, zapominać nazwiska i adresy ludzi. W tym świecie nie jest się pewnym jutra, nie ma przyszłości, w każdej chwili można zaginąć, zostać aresztowanym lub zabitym:

„... liczyłeś zaginionych, zmarłych i zabitych (...)

... grzebałeś zaginionych, zmarłych i zabitych...”.

Podmiot liryczny jest nie tylko obserwatorem zdarzeń, to wszystko, czego jest świadkiem dzieje się również w nim samym, w jego świadomości.

Ciekawostki (0)

Zabłyśnij i pokaż wszystkim, że znasz interesujący szczegół, ciekawy fakt dotyczący tego tematu.