Przejdź na stronę główną Interia.pl

Wybierz dział

Cudzoziemka (M. Kuncewiczowa)

Problematyka

Cudzoziemka na pierwszy rzut oka przypomina powieść obyczajową, gdyż głównym przedmiotem opisu są przeżycia Róży Żabczyńskiej, a zwłaszcza jej uczucia, w tym nieszczęśliwa miłość. Jest to problematyka charakterystyczna dla tego typu powieści, chociaż w utworze brakuje szerokiego tła społecznego.

Główną dominantą kompozycyjną jest analiza wewnętrznego świata jednostki. Takie ukształtowanie fabuły w utworze jest określane mianem psychologizmu. W powieści psychologistycznej pisarz koncentruje się na doznaniach wewnętrznych, a w formach podawczych dominuje drobiazgowa analiza psychologiczna, penetrująca głęboko życie psychiczne bohaterów, ujawniająca podświadome odruchy, ukryte motywacje, obsesje, mechanizmy pamięci. Akcja w sensie dziania się zewnętrznego w utworach psychologicznych ulega często redukcji i dość dużym ograniczeniom i zastąpiona bywa dokładnym zapisem procesów psychicznych.

Powieść charakteryzuje się oryginalną kompozycją, która podobna jest do konstrukcji snu lub kompozycji muzycznej. Zdarzenia nie są przedstawione w obiektywnym porządku następstwa czasowego, lecz tak, jak jawią się w świadomości bohaterki, zgodnie z jej subiektywnym czasem wewnętrznym. To ze wspomnień Róży dowiadujemy się o losach jej samej i innych bohaterów.

Cechą znamienną powieści jest też autobiografizm. Jest to literacka transpozycja biografii matki pisarki i jej stosunku do córki.

Cudzoziemka jest zaliczana do najwybitniejszych osiągnięć międzywojennego psychologizmu. Jest to również opowieść o tym, że nigdy nie jest za późno na pogodzenie się ze światem, z innymi ludźmi, a wreszcie z samym sobą. Powieść była wielokrotnie wznawiana, została też przełożona na czternaście języków.

Ciekawostki (0)

Zabłyśnij i pokaż wszystkim, że znasz interesujący szczegół, ciekawy fakt dotyczący tego tematu.