Przejdź na stronę główną Interia.pl

Wybierz szkołę

Wybierz dział

Zaproszenie do wspólnej nauki

zaprasza Cię do wspólnej nauki fiszek

Połączenie głosowe
Upewnij się, że masz włączone głośniki i mikrofon
Odrzuć

Faust cz. I (J. W. Goethe)

Streszczenie

Bohater dramatu - mędrzec, filozof, medyk i teolog czuje się całkowicie rozczarowany wiedzą. Ma poczucie, że dzięki niej ani on nie stał się mądrzejszy i lepszy, ani też nie zmienił świata. Czując ograniczoność ludzkiego poznania, postanawia odwołać się do magii, mocy tajemnych. Zjawia się u niego Mefistofeles (postać czarnego pudla), przedstawiając się jako „Tej siły cząstka drobna, / Co zawsze złego chce i zawsze sprawia dobro”. Diabeł proponuje uczonemu zrealizowanie jego marzeń i planów, których ceną stanie się dusza Fausta. Szatan i człowiek zawierają pakt: dusza filozofa stanie się własnością Szatana, jeśli swymi działaniami przekona on uczonego, że warto żyć. Słowa Fausta „Trwaj, chwilo, jakże jesteś piękna!” mają przypieczętować los jego duszy - piekielne zatracenie.

Diabeł aranżuje spotkanie Fausta z piękną Małgorzatką (Gretchen), aby uczony - już odmłodzony i piękny po zabiegach czarownicy (czarodziejski napój) - poznał smak miłości.

Młoda i naiwna dziewczyna zakochuje się bez pamięci w Fauście, spotyka się z nim, a owocem uczucia stanie się dziecko. Małgorzata staje się - nieświadomie - przyczyną śmierci swej matki (zbyt mocny środek nasenny dany jej przez Fausta) i brata, który staje w obronie czci swej siostry i ginie z ręki Fausta. Sama zaś, w panice i szoku - dusi nowo narodzone dziecko.

Przebywając w więzieniu powierza się łasce Bożej, nie chce skorzystać z propozycji Fausta namawiającego ją do ucieczki. To sprawia, że doświadcza miłosierdzia Boga i nie zostaje potępiona. Faust odczuwa wyrzuty sumienia, bo dostrzega czynione przez siebie zło. Co prawda, Mefistofeles nadal wprowadza go w tajemnice świata, ukazując w czasie Nocy Walpurgi żądze nadające kierunek ludzkiej historii - władzę i bogactwo, ale uczony coraz bardziej chce się usamodzielnić i wyzwolić spod panowania Szatana. Udaje się to mu dopiero w II części dramatu, mającej charakter alegoryczno-symboliczny. Części rozpoczynające cz. I dzieła - Prolog w teatrze i Prolog w niebie wprowadzają historię Fausta w dwie perspektywy poznawcze: artystyczną (teatralną) oraz metafizyczną (pakt Pana z Mefistofelesem).

Ciekawostki (0)

Zabłyśnij i pokaż wszystkim, że znasz interesujący szczegół, ciekawy fakt dotyczący tego tematu.