Przejdź na stronę główną Interia.pl

Wybierz szkołę

Wybierz dział

Zaproszenie do wspólnej nauki

zaprasza Cię do wspólnej nauki fiszek

Połączenie głosowe
Upewnij się, że masz włączone głośniki i mikrofon
Odrzuć

Faust cz. I (J. W. Goethe)

Bohaterowie

Faust - doktor, zna filozofię, prawo, medycynę, teologię, posiadł wszelkie tajniki wiedzy naukowej, jest sławny, poważany przez innych, ma majątek. Jego największym marzeniem jest wznieść się ponad ziemskie ograniczenia, zgłębić metafizyczną tajemnicę bytu ludzkiego, co pozwoliłoby mu osiągnąć wewnętrzne zadowolenie. Nie wystarcza mu wiedza książkowa, teoretyczna, im bardziej się w nią zagłębia, tym bardziej odczuwa własną niedoskonałość. Próbuje nawet popełnić samobójstwo, ale powstrzymuje się, kiedy słyszy dźwięk dzwonów obwieszczających początek święta Zmartwychwstania Pańskiego. Staje się narzędziem w rękach Boga i Mefistofelesa, którzy w niebie zakładają się o jego duszę (Prolog w Niebie). Mefistofeles następnie oddaje się na służbę bohaterowi, zawierając z nim pakt i spełniając jego żądania (przywrócenie młodości, możliwość poruszania się w czasie i przestrzeni, rozkochanie w sobie Małgorzaty), aby doprowadzić go do upadku. Zwycięstwo szatana ma nastąpić w czasie, gdy Faust, zachwycony jakimś wydarzeniem, wypowie słowa: „Trwaj, chwilo, jakże jesteś piękna!”. Wypowiadając to zdanie, doktor równocześnie wyrzeknie się dotychczasowej postawy życiowej, motywowanej chęcią działania, zdobywania doświadczeń, poszukiwania odpowiednich wartości, nadających sens ludzkiemu istnieniu. Wówczas pogrąży się w biernym trwaniu i jego dusza zostanie potępiona. Nie staje się tak jednak.

W części II Faust wypowiada życzenie, by szatan stworzył szczęśliwe państwo. Mefistofeles musi je wypełnić. Dopiero wtedy bohater czuje się spełniony, szczęśliwy i wypowiada słowa, by ta chwila trwała wiecznie. Dzięki temu, że życzenie Fausta wypływało z miłości do ludzi, jego dusza może zostać zbawiona.

Mefistofeles - diabeł, zawiera pakt z Faustem, a następnie spełnia każde żądanie bohatera, by doprowadzić jego duszę do upadku. Jest tym, który, jak się określa, „wciąż złego pragnie, a dobro wciąż działa”. Jego istnienie jest wpisane w porządek świata. Paradoksalnie zło, jakim jest, ma służyć dobru. Szatan, kusząc ludzi, prowokuje ich do działania. Bóg stwierdza co prawda: „dopóki dąży, błądzi człowiek”, ale nasze dążenia są skierowane do osiągnięcia szczęścia, dobra. Szatan ukazuje Faustowi trzy sfery kuszenia człowieka: ludzką seksualność, władzę polityczną, sferę materialną - bogactwo.

Małgorzata - młodziutka dziewczyna, dobra, uczciwa, niewinna, religijna. Uwiedziona przez Fausta, zostaje jego kochanką. Miłość ta doprowadza ją do zguby. Mimowolnie przyczynia się do śmierci matki, podając jej przed pójściem na spotkanie z Faustem zbyt dużą dawkę środka nasennego, następnie topi swe nowo narodzone dziecko. Popada w obłęd, trafia do więzienia. Przed egzekucją powierza się Bogu, jest świadoma wyrządzonego przez siebie zła. Małgorzata darzy Fausta miłością szczerą, prawdziwą. Właśnie dzięki takiemu uczuciu Bóg lituje się nad nią i zabiera jej duszę do nieba.

Wagner - uczeń Fausta, młody naukowiec, racjonalista, który wierzy w wartość wiedzy i nauki. Według niego wszystko można wytłumaczyć za pomocą rozumu. Jest uosobieniem sztucznej, książkowej erudycji, którą odrzuca zniechęcony Faust.

Ciekawostki (0)

Zabłyśnij i pokaż wszystkim, że znasz interesujący szczegół, ciekawy fakt dotyczący tego tematu.