Wybierz dział

Dziady cz. III (A. Mickiewicz)

Dziady cz. III (A. Mickiewicz)

Rodzaj literacki: dramat

Gatunek literacki: dramat romantyczny

Czas i miejsce powstania utworu

III cz. Dziadów powstała w Dreźnie, w 1832 roku, a wydana została w IV t. Poezji w tym samym roku, w Paryżu.

Geneza

Na wieść o wybuchu powstania listopadowego, A. Mickiewicz w kwietniu 1831 roku opuścił Włochy i przez Paryż udał się do Wielkopolski. Nie udało mu się jednak przekroczyć granicy, dzielącej zabór pruski od rosyjskiego i w efekcie poeta nie wziął udziału w walkach.

Poczucie winy, świadomość rozdźwięku między zamiarem a jego realizacją oraz ataki ze strony poetów i działaczy polskich, którzy zarzucali A. Mickiewiczowi sprzeniewierzenie się ideałom i ucieczkę na emigrację, znacząco przyczyniły się do powstania Dziadów cz. III. Utwór miał być rekompensatą za brak udziału w powstaniu, wyrazem patriotyzmu poety oraz świadectwem martyrologii Polaków.

Czas i miejsce akcji

Akcja utworu rozpoczyna się 1 listopada 1823 r. w Wilnie przy ulicy Ostrobramskiej, w więziennej celi w klasztorze Bazylianów, a kończy dokładnie rok później (1 XII 824) na cmentarzu w noc Dziadów. Miejscem akcji, oprócz więzienia i cmentarza, są okolice Lwowa, Warszawa, cela Księdza Piotra i pałac Senatora Nowosilcowa w Wilnie.

W Ustępie, którego wydarzenia rozgrywają się w 1824 roku, została opisana droga do Rosji i stolica państwa, Petersburg.

Przedstawione w III cz. Dziadów wypadki nawiązują do historycznego procesu filomatów i filaretów z 1823 roku, w wyniku którego A. Mickiewicz i jego przyjaciele zostali skazani i uwięzieni.

Pogłębiaj wiedzę w temacie: Dziady cz. III (A. Mickiewicz)

Ciekawostki (0)

Zabłyśnij i pokaż wszystkim, że znasz interesujący szczegół, ciekawy fakt dotyczący tego tematu.