Przejdź na stronę główną Interia.pl

Wybierz szkołę

Wybierz dział

Zaproszenie do wspólnej nauki

zaprasza Cię do wspólnej nauki fiszek

Połączenie głosowe
Upewnij się, że masz włączone głośniki i mikrofon
Odrzuć

Liryki lozańskie (A. Mickiewicz)

Kształt artystyczny

Artystyczna forma Liryków lozańskich świadczy o nowatorskich tendencjach ostatniego etapu twórczości A. Mickiewicza i równocześnie jest sygnałem zmian zachodzących w poezji romantycznej. Poeta rezygnuje z opisowości i wielosłowia na rzecz skrótów myślowych, operuje obrazami o charakterze alegoryczno-symbolicznym. Uwagę zwraca kreacja nowego podmiotu lirycznego, wyrażającego wewnętrzne rozdarcie, rozterki i zwątpienie samego poety. Konstrukcję wersów cechuje stosowanie powtórzeń, refrenów i paralelizmów składniowych (identyczność lub podobieństwo budowy struktur zdaniowych).

Nastrój liryków lozańskich jest smutny, nostalgiczny, melancholijny, ten cykl wierszy można określić „dumaniami lozańskimi”. Podmiot liryczny rozpamiętuje własne życie, dokonuje rozrachunku z tym, co minęło, idealizuje przeszłość, swoje rodzinne strony, rozpacza zaś nad życiem dojrzałym, odczuwa niespełnienie, nie jest zadowolony ze swoich osiągnięć.

Przeszłość i życie obecne zestawia na zasadzie przeciwieństwa - był szczęśliwy krótko, na Litwie. Potem utracił ukochaną i ojczyznę, stał się wygnańcem. Stąd „wiek męski” nazywa „wiekiem klęski”.

Ciekawostki (0)

Zabłyśnij i pokaż wszystkim, że znasz interesujący szczegół, ciekawy fakt dotyczący tego tematu.