Przejdź na stronę główną Interia.pl

Wybierz szkołę

Wybierz dział

Zaproszenie do wspólnej nauki

zaprasza Cię do wspólnej nauki fiszek

Połączenie głosowe
Upewnij się, że masz włączone głośniki i mikrofon
Odrzuć

Oda do młodości (A. Mickiewicz)

Problematyka

Cechy ody jako gatunku literackiego

Oda, wywodząca się z greckiej liryki chóralnej, to utwór wierszowany, często stroficzny, sławiący wybitną postać, doniosłe wydarzenie, bądź wzniosłą ideę. Wiersz o charakterze pochwalnym lub dziękczynnym, nacechowany podniosłością stylu. Gatunek ten najchętniej uprawiany był przez twórców doby klasycyzmu jako podstawowa forma wypowiedzi poetyckiej o charakterze liryczno-retorycznym. Reguły gatunkowe ody zakładały pewną swobodę kompozycyjną i wersyfikacyjną, traktowaną zresztą jako retoryczny chwyt, za pomocą którego wyrażano szczególne wzburzenie, emocje i patos.

Najwybitniejszymi przedstawicielami tego gatunku literackiego byli N. Boi-leau, Wolter, a w Polsce A. Naruszewicz, S. Trembecki, K. Koźmian.

W dobie romantyzmu oda pełniła funkcję utworu, wyrażającego w sposób patetyczny założenia światopoglądowe. Właśnie ze względu na ową dopuszczalną swobodę kompozycyjną oda, spośród gatunków klasycyzmu, najbardziej się do tego nadawała.

Ciekawostki (0)

Zabłyśnij i pokaż wszystkim, że znasz interesujący szczegół, ciekawy fakt dotyczący tego tematu.