Wybierz dział

Liryki lozańskie (A. Mickiewicz)

Liryki lozańskie (A. Mickiewicz)

Czas i miejsce powstania cyklu

Liryki lozańskie to zbiór wierszy, które - mimo iż w zamyśle poety nie miały charakteru zamkniętego zbioru - traktowane są jako cykl ze względu na jednolitość poetyki i podobieństwo zawartych w utworach refleksji. Liryki pisane w Lozannie w latach 1839-40, drukiem wydane zostały po śmierci poety, pojedynczo w różnych latach.

Do najbardziej znanych utworów należą: Snuć miłość, Nad wodą wielką i czystą..., Gdy tu mój trup, Polały się łzy...

Geneza

Po wydaniu Pana Tadeusza Mickiewicz przeżywał silny kryzys twórczy, spotęgowany przekonaniem o braku skutecznej aktywności politycznej skłóconej emigracji polskiej. Małżeństwo z Celiną Szymanowską, której psychiczna choroba negatywnie wpływała na stan nerwów poety, oraz trudna sytuacja materialna, skłoniły Mickiewicza do objęcia katedry literatury łacińskiej w Lozannie.

W Szwajcarii powstały liryki będące wyrazem nowej, silnie zmetaforyzowanej poetyki oraz stanowiące gorzkie podsumowanie życia człowieka doświadczonego wieloma cierpieniami i zwątpieniami. Łączy je motyw zadumy nad przemijaniem, postawa mistycznego zjednoczenia z naturą.

Pogłębiaj wiedzę w temacie: Liryki lozańskie (A. Mickiewicz)

Ciekawostki (0)

Zabłyśnij i pokaż wszystkim, że znasz interesujący szczegół, ciekawy fakt dotyczący tego tematu.