Przejdź na stronę główną Interia.pl

Wybierz szkołę

Wybierz dział

Zaproszenie do wspólnej nauki

zaprasza Cię do wspólnej nauki fiszek

Połączenie głosowe
Upewnij się, że masz włączone głośniki i mikrofon
Odrzuć

Wprowadzenie

Gatunki literatury średniowiecznej

W epoce średniowiecza rozwijały się wszystkie rodzaje literackie. Na północy Europy i we Francji powstała epika heroiczna, ukazująca dzieje wybitnych bohaterów na tle wydarzeń historycznych. Epikę dworską reprezentowały romanse. Liryka odwoływała się zarówno do gatunków charakterystycznych dla twórczości religijnej (hymn), jak i kreowała nowatorskie formy, zwłaszcza w twórczości poetów niemieckich, francuskich i włoskich. Ekspansja chrześcijaństwa prowadzi do rozwoju hagiografii, dziedziny piśmiennictwa zajmującej się opisywaniem żywotów świętych, opartych na legendach i dostępnych materiałach historycznych. Tworzenie się nowych państw i dynastii sprzyja historiografii, której przejawami są kroniki. W środowisku duchowieństwa rozwija się dramat liturgiczny, związany ściśle z obrzędami kościelnymi, odgrywany w świątyniach przez księży i zakonników (np. Nawiedzenie grobu). Późniejszą formą dramatyczną jest misterium (łac. tajemnica), które swoje tematy czerpało ze Starego i Nowego Testamentu. W dawnym kształcie misteria zachowały się w Polsce (Kalwaria Zebrzydowska) i w Niemczech (Oberammergau). Jedynym znanym misterium polskim jest Historyja o chwalebnym Zmartwychwstaniu Pańskim Mikołaja z Wilkowiecka (1600 r.). W XII wieku wykształciły się mirakle (łac. cud) przedstawiające cudowne wydarzenia z życia Maryi. Z czasów późnego średniowiecza pochodzą moralitety - utwory o charakterze filozoficzno-dydaktycznym, alegoryczne przypowieści o człowieku, który przez grzechy i upadki dochodzi do cnoty i zbawienia. Najstarszym zachowanym moralitetem jest angielski Everyman (1500 r.).

Ciekawostki (0)

Zabłyśnij i pokaż wszystkim, że znasz interesujący szczegół, ciekawy fakt dotyczący tego tematu.