Przejdź na stronę główną Interia.pl

Wybierz szkołę

Wybierz dział

Zaproszenie do wspólnej nauki

zaprasza Cię do wspólnej nauki fiszek

Połączenie głosowe
Upewnij się, że masz włączone głośniki i mikrofon
Odrzuć

Wprowadzenie

Średniowieczny alegoryzm

Średniowieczna sztuka i literatura zdominowane zostały przez alegorię, która stała się w tej epoce podstawowym środkiem poetyckiego wyrazu. Alegoria to artystyczny motyw posiadający podwójne znaczenie: dosłowne i przenośne, czyli alegoryczne. Związek między obydwiema płaszczyznami ma charakter konwencjonalny i ustalony został przez tradycję. Odczytanie alegorii wymaga znajomości kultury, literatury, malarstwa, ikonografii. Sens alegoryczny ma tylko jedno znaczenie, nie może być dowolnie interpretowany. Obrazy alegoryczne służyły w średniowieczu plastycznemu i przystępnemu ukazaniu zawiłych prawd moralnych i religijnych. Abstrakcyjne pojęcia przekładane na wyrazisty literacko motyw, umożliwiały czytelnikowi precyzyjne odczytanie sensu dzieła. Alegoria, pełniąca funkcje dydaktyczne, stosowana była w hagiografii, kazaniach i historiografii. Równocześnie pozwalała ona uniknąć pokusy dowolnego interpretowania prawd zawartych w Piśmie Św. Dominacja alegoryzmu w literaturze epoki określała sposób odczytania tekstu, a w zakresie formy prowadziła do komponowania dzieła na wzór traktatu i częstego posługiwania się bogatym, kwiecistym stylem. Najpopularniejszymi motywami epoki stały się: śmierć (rozkładający się trup z kosą w ręku), diabeł, wędrówka. Ze względu na dominację alegorii w kulturze średniowiecza J. Krzyżanowski literackie tendencje epoki określił mianem alegoryzmu.

Pogłębiaj wiedzę w temacie: Wprowadzenie

Ciekawostki (0)

Zabłyśnij i pokaż wszystkim, że znasz interesujący szczegół, ciekawy fakt dotyczący tego tematu.