Wybierz szkołę

Wybierz dział

Zaproszenie do wspólnej nauki

zaprasza Cię do wspólnej nauki fiszek

Połączenie głosowe
Upewnij się, że masz włączone głośniki i mikrofon
Odrzuć

Wprowadzenie

Filozofia epoki

Ogromny wpływ na kształt literatury i sztuki tego okresu wywarła filozofia trzech wybitnych myślicieli europejskich:

Artur Schopenhauer (1788-1860), filozof niemiecki, żyjący w czasach romantyzmu, jego główne dzieło to Świat jako wola i wyobrażenie. Filozofia Schopenhauera ma charakter pesymistyczny. Człowiek cierpi, ma poczucie niedosytu, te stany może złagodzić wyzbyciem się pożądań i potrzeb, oderwaniem się od świata, czyli wejściem w stan nirwany. To pojęcie, zaczerpnięte z filozofii indyjskiej, autor łączy z motywem etyki chrześcijańskiej, jakim jest współczucie. Życie jest męką dla wszystkich ludzi, toteż cierpienie innego człowieka musi wzbudzać współczucie, a to z kolei wyzwala człowieka od jego cierpienia. Drugim źródłem ulgi w cierpieniu jest sztuka. Kiedy ją podziwiamy (kontemplujemy), wyzbywamy się pożądań i potrzeb.

Innym sławnym dziełem Schopenhauera jest Erystyka, czyli o sztuce prowadzenia sporów, w której autor klasyfikuje nieuczciwe sposoby argumentacji i radzi, jak im przeciwdziałać. Według niego nie należy dyskutować z każdym, ale tylko z tymi, których znamy. Trzeba dyskutować za pomocą argumentów, nie zaś apodyktycznych, tj. nie znajdujących sprzeciwu, stanowczych wypowiedzi. Należy prowadzić dyskusje z tymi, którzy cenią prawdę.

Fryderyk Nietzsche (1844-1900), filozof niemiecki, jego dzieła Tako rzecze Zaratustra oraz Poza dobrem i ziem wywarły wpływ nie tylko na ludzi mu współczesnych. Zakwestionował wartości, będące fundamentem etyki chrześcijańskiej, takie jak: altruizm, równość, wolność, sprawiedliwość, litość. Tych, którzy kierują się w życiu wyżej wymienionymi wartościami, określił mianem „niewolników”. Ich przeciwieństwem byli „nadludzie”, odznaczający się wewnętrzną i biologiczną siłą, stojący poza prawami moralnymi, ustanowionymi dla przeciętnych przedstawicieli gatunku ludzkiego.

Henri Bergson (1859-1941), filozof francuski, autor Ewolucji twórczej. Według niego właściwe poznanie świata dokonuje się nie za pomocą rozumu, zmysłów, doświadczenia, ale na drodze intuicji, czyli pozarozumowego i uczuciowego doznania. Człowiek i jego otoczenie podlegają prawu nieustannego rozwoju, który jest samorzutny, twórczy, wypływa z ich sił wewnętrznych. Siły te nazywa swobodnym pędem życiowym - élan vital.

Zobacz podobne opracowania

Ciekawostki (0)

Zabłyśnij i pokaż wszystkim, że znasz interesujący szczegół, ciekawy fakt dotyczący tego tematu.