Przejdź na stronę główną Interia.pl

Wybierz dział

Rozmowa Mistrza Polikarpa ze Śmiercią (fragment)

Rozmowa Mistrza Polikarpa ze Śmiercią (fragment)

Motyw śmierci to jeden z najpopularniejszych motywów literatury, malarstwa oraz rzeźby średniowiecznej. Łączy się on nierozerwalnie z poglądami, jakie wyznawali ludzie tej epoki. Dla nich życie na ziemi (doczesne) było tylko etapem, który należało przebyć, żeby u boku Boga wieść żywot pełen radości, szczęścia. Kresem ziemskiego żywota, a zarazem bramą ku życiu wiecznemu, był moment śmierci. Ludzie czekali nań z utęsknieniem i obawą, bo była to chwila, gdy trzeba było odpowiedzieć za swe uczynki. Stąd też popularne w Średniowieczu hasło memento mori (pamiętaj o śmierci). Śmierć ukazywana była często w sposób alegoryczny, pod postacią rozkładającego się trupa lub szkieletu z kosą (do dziś w takiej postaci pojawia się w jasełkach lub szopkach).

W chwili śmierci wszyscy stawali się równi, niezależnie od pochodzenia, majątku, profesji, wieku i płci. W obrazowy sposób ukazywał to tzw. danse macabre, czyli taniec śmierci. W tanecznym kręgu, trzymając się za ręce, krążą przedstawiciele wszystkich stanów i będące personifikacją śmierci szkielety lub na wpół rozłożone zwłoki.

Utwór, którego autora nie znamy (typową cechą dzieł średniowiecznych jest to, że były pisane anonimowo), został napisany językiem staropolskim. Wiele słów, zwrotów i wyrażeń dawno już wyszło z powszechnego użycia i są nam zupełnie obce. Nazywamy je archaizmami. Oto niektóre przykłady: „Polikarpus (...)/ Prosił Boga o to prawie/ By uźrzał śmierć w jej postawie”, „Łoktuszą przepasanego (łoktusza - biała chusta, płachta)”, „Bog”, „Tedy”, „Adam mnie w jebłce ukusił”.

Ciekawostki (0)

Zabłyśnij i pokaż wszystkim, że znasz interesujący szczegół, ciekawy fakt dotyczący tego tematu.