Przejdź na stronę główną Interia.pl

Wybierz szkołę

Wybierz dział

Zaproszenie do wspólnej nauki

zaprasza Cię do wspólnej nauki fiszek

Połączenie głosowe
Upewnij się, że masz włączone głośniki i mikrofon
Odrzuć

Wesele (fragmenty) (S. Wyspiański)

Bohaterowie

W bronowickiej chacie spotkali się przedstawiciele dwóch światów: inteligencji i chłopstwa:

Pan Młody - poeta, przedstawiciel inteligencji, zakochany w swojej młodej żonie, zafascynowany światem, z którego ona pochodzi, jego barwnością, oryginalnością. Przeciwstawia go własnemu środowisku, „gdzie się wszystko niańczy w bladze”, nie chce myśleć o realnym życiu, „bo zbyt zawiłe”. Woli „snami uciec z życia”, zatracić się w muzyce, która go porywa, i niezwykłości przeżywanej właśnie chwili. Patrzy więc na otaczający go świat oczami artysty, przetwarza go, poetyzuje. Rozbawiony podchwytuje myśl zaproszenia na wesele Chochoła i innych zjaw, traktuje to jak żart, zabawę.

Panna Młoda - dziewczyna ze wsi, nie do końca rozumie swojego rozpoetyzowanego męża, bo sama patrzy na świat w sposób realny, pragmatyczny. Trochę niepokoi ją, „jakie to kochanie będzie”, bo jej nowo poślubiony mąż „cięgiem ino gada”. Ulegając nastrojowi, zaprasza na wesele Chochoła, ale bardzo przyziemnie zastanawia się, czy słomiana kukła usłyszy to wezwanie.

Poeta - inteligent, gość z miasta (jego pierwowzorem stał się jeden z najsłynniejszych twórców epoki Wyspiańskiego - Kazimierz Przerwa-Tetmajer, rodzony brat gospodarza), prowadzi salonowy flirt z Maryną, lekko rozmawia o miłości, z wielką łatwością szermuje słowami, a wszystko to dla zabawy. Zaintrygowała go swą osobą i poetyckim podejściem do świata Rachela, to ona zaszczepiła w nim myśl, by zaprosić na wesele „wszystkie dziwy, kwiaty, krzewy (...) I chochoła”. Ujęty i rozbawiony pomysłem, podsuwa go Panu Młodemu.

Rachela - córka Żyda, rozkochana w poezji i przez jej pryzmat patrząca na świat. Choć, jak przyznaje, przeczytała wiele wierszy, sama nie chce ich tworzyć, bo woli poezję żywą, która ją otacza. Przybywa na wesele zafascynowana niezwykłym obrazem rozświetlonej, pełnej muzyki chaty, która niczym arka unosi się w oceanie ciemności. Pragnie, by wszyscy dostrzegli piękno i tajemniczą atmosferę nocy weselnej.

Radczyni - należy do grona gości przybyłych z Krakowa, sceptycznie zapatruje się na małżeństwo inteligenta z chłopką. Choć rozsądnie zauważa: „komu dzwonią lat południe, / niech się spieszy użyć czasu” (stwierdzając w ten sposób, że najwyższa już była pora na ożenek).

Maryna - należy do grupy gości z miasta, młoda, atrakcyjna i inteligentna kobieta. Bez trudu prowadzi słowną szermierkę z poetą, choć poczuje się urażona jego powierzchownością w ocenie miłości, małżeństwa, co może oznaczać, że nieświadomie dotknął on sfery jej pragnień i tęsknot.

Żyd - jest zaproszonym na wesele gościem, choć nie należy do żadnego z dwu światów. Jest świadomy swej odrębności kulturowej i tego, że nikt nie darzy go szczególną sympatią ([...] my jesteśmy / tacy przyjaciele, co się nie lubią”). Przyznaje, że przybył tu bardziej dla córki niż dla siebie. Jako postronny obserwator zarzuca Panu Młodemu, że „się narodowo bałamuci”, czyli ulega chwilowej modzie na solidaryzm społeczny i więcej tu pozy niż prawdziwej potrzeby przyczynienia się do zjednoczenia dwóch różnych warstw.

Isia - córeczka gospodarza. Nie dostrzega niczego niezwykłego w pojawieniu się Chochoła. Z dziecięcą logiką akceptuje fakt, że słomiana kukła do niej przemawia, ale widzi w niej jedynie kupkę śmieci, obrzuca go obraźliwym wyzwiskiem „paralusie”.

Chochoł - pałuba słomiana, czyli wykonana ze słomy osłona na krzak róży rosnący w ogrodzie. Ożywiony wezwaniem-zaklęciem przybywa o północy, przynosząc ze sobą nastrój grozy i niesamowitości.

Pogłębiaj wiedzę w temacie: Wesele (fragmenty) (S. Wyspiański)

Ciekawostki (0)

Zabłyśnij i pokaż wszystkim, że znasz interesujący szczegół, ciekawy fakt dotyczący tego tematu.