Przejdź na stronę główną Interia.pl

Wybierz szkołę

Wybierz dział

Zaproszenie do wspólnej nauki

zaprasza Cię do wspólnej nauki fiszek

Połączenie głosowe
Upewnij się, że masz włączone głośniki i mikrofon
Odrzuć

Iliada (Homer)

Cechy epickie wIliadzie:

- narrator wszechwiedzący i obiektywny ujawnia się w inwokacji, a całość zdarzeń przedstawia z epickim dystansem;

- inwokacja Iliady jest zwrotem (apostrofą) do bogini (Muzy), by pomogła w tworzeniu poecie. Zwrot ten wymienia temat utworu: Gniew, bogini, opiewaj Achilla, syna Peleusa” i jednocześnie wyszczególnia jego skutki: wiele dusz strącił do Hadesu, oraz przyczyny. Oczywiście, wszystko stało się z woli Zeusa, ale Achilles i Agamemnon pokłócili się podburzeni przez Apollina, którego Agamemnon obraził w osobie jego kapłana. Apollo zesłał zarazę na wojska greckie, a jako ofiary zażądał oddania branki, córki kapłana, Chryzeidy. Agamemnon brankę zwrócił, ale chciał sobie zrekompensować stratę, więc zabrał brankę Achillesowi - oto przyczyna gniewu Achillesa. Inwokacja wprowadza więc w akcję, wyjaśnia kompozycję dzieła i tłumaczy zarazem fatalizm losów bohaterów zdeterminowanych przez przeznaczenie i wolę bogów. Już w inwokacji można także dostrzec typowe dla Iliady stereotypowe epitety pochodzące jeszcze z ustnej tradycji przekazywania eposów:

„klęski nieprzeliczone”,

„bohaterów potężnych”,

„sępom drapieżnym”,

„psom głodnym”,

„bogom równy Achilles”,

„władca narodów Atryda”.

- dwie płaszczyzny utworu: boska i ludzka; w wydarzeniach biorą udział bogowie i ludzie;

- rola fatum - przeznaczenia, zgodnie z którym Parys ma przynieść Troi zgubę;

- charakterystyczne środki artystyczne: stałe epitety (szybkonogi Achilles, przebiegły Ulisses, wolooka Hera), porównania homeryckie: bardzo rozbudowane, liczące co najmniej kilka wersów.

Ciekawostki (0)

Zabłyśnij i pokaż wszystkim, że znasz interesujący szczegół, ciekawy fakt dotyczący tego tematu.